Ankie (43) is ambassadeur armoede in Hengelo: 'Ik ben de schaamte allang voorbij'

Huigen woont sinds haar achtste in Hengelo. Haar leven is een aaneenschakeling van ellende door pech en verkeerde keuzes. Het begon al met een vader die veel dronk en later kreeg ze zelf een relatie met iemand die z'n geluk zocht in alcohol en drugs.  

"Als kind ben ik op verschillende sporten geweest, maar steeds als de contributie betaald moest worden, haalde mijn moeder mij eraf. De majorettes, de voetbal, nergens kon ik vriendjes maken. Daar word je uiteindelijk heel onzeker van."

Pas na haar dertigste gooide ze die onzekerheid van zich af: "Ik besloot dat ik me niet langer wilde en hoefde te schamen. Op dat moment wist ik waar ik hulp kon vinden en durfde ik daar ook om te vragen."  

Wat ook meespeelt, is dat ze haar huidige man Tim leerde kennen: "Ik voel me gelukkiger dan vroeger dankzij hem, dankzij de muziek (ze zingt in een band met lotgenoten, red.) en dankzij het feit dat ik mensen die het nog slechter hebben, kan helpen met mijn ervaringen."

Van de buitenkant bezien, zou je kunnen denken dat ze het zo slecht nog niet heeft: ze wonen in een nieuwbouwwoning, rijden een grote auto en Tim verdient een aardig salaris. Ze schudt haar hoofd: "Het gaat er niet om wat je binnenkrijgt, maar wat je aan het eind van de maand overhoudt." Ze geeft een voorbeeld: "Tim heeft 200 euro loonsverhoging gekregen, maar vervolgens werden we voor 250 euro gekort op onze toeslagen. Gevolg: we moeten een jaar lang 50 euro per maand terugbetalen aan de Belastingdienst." 

Ze moeten nog schulden afbetalen, haar kinderen hebben fikse zorgkosten, zelf heeft ze ADHD en is ze longpatiënt. Die grote auto is een must met vier kinderen: "Hij is zeker 15 jaar oud. Toen hij laatst kapot ging, kon ik bij de Stadsbank aankloppen om de vervangende onderdelen betaald te krijgen en mijn broer is gelukkig handig met auto's. Anders is zo'n ding onbetaalbaar."

Ankie heeft verschillende mbo-opleidingen afgerond (hoogst genoten opleiding op niveau 4) en door de jaren heen tal van baantjes gehad. Nu is ze deels afgekeurd, maar een uitkering krijgt ze niet, omdat haar partner teveel verdient. Dus steekt ze al haar tijd in de kinderen en in de mensen in de wijk, die het in haar ogen nog slechter hebben getroffen.

De Hengelose is veel in ontmoetingsruimte Bij Mozart te vinden, een voormalig schoolgebouw aan de Mozartlaan 161, waar mensen uit Klein-Driene en omgeving even een praatje kunnen maken en advies kunnen inwinnen bij medewerkers van Wijkracht en gelijkgestemden als Ankie. Op de bovenverdieping maakt ze muziek met anderen: "Muziek is mijn therapie. En zingen is goed om mijn longcapaciteit te verbeteren."

Ankie Huigen kun je met recht een ervaringsdeskundige op het gebied van armoedebestrijding noemen. Het liefst zou ze haar kwaliteiten ('Ik ben geen kniepert, maar kan wel toveren met geld') beroepsmatig inzetten. Dan is een opleiding echter wel een vereiste. "Of ik daar tijd voor heb? Da's een kwestie van keuzes maken. Misschien moet ik iets minder tijd in de band steken."