Een wens die burgemeester Sander Schelberg van Hengelo in december in de zogenoemde 'Wensboom' op de Markt hing, is gisteren in vervulling gegaan. Hij wenste dat jong en oud elkaar vaker weten te vinden en elkaar leren begrijpen. Laat achtstegroepers van basisschool Esrein nou dezelfde wens hebben gehad: zij hadden in december in de boom de wens gehangen 'dat ze graag iets wilden betekenen voor ouderen door samen een maaltijd te verzorgen in een verzorgingstehuis'.
De Wensboom Hengelo is een jaarlijks initiatief van Rabobank Centraal Twente, Stichting Centrummanagement Hengelo en WISH3. Samen zetten zij zich in om bijzondere wensen van inwoners uit Hengelo werkelijkheid te maken in samenwerking met lokale ondernemers en maatschappelijke partners.
Twee van die wensen werden woensdag werkelijkheid in woonzorglocatie Het Borsthuis. Daar kwamen aan het eind van de middag ruim twintig kinderen uit groep 8 in gele hesjes het riante restaurant binnen, waar tien ouderen zitten te wachten op wat er gebeuren gaat.
Ton Freriksen (92) had eigenlijk geen idee, maar hij vindt het een heel goed initiatief: "Verbinding tussen jong en oud? Ja, dat is heel belangrijk.”
Lees verder onder de afbeelding.
Onder het genot van een uitgebreide lunch met zelfgemaakte smoothies wordt er heel wat afgepraat. Leon (12) en Gemma (11) spreken een tijdlang met Freriksen. Iemand die tachtig jaar ouder is dan zijzelf. “Hij vertelde me dat als ik de kans krijg om te studeren, dat ik die kans moet pakken”, vertelt Leon.
Gemma vindt het mooi dat ze ouderen in haar woonplaats op deze manier beter leert kennen; mensen die nog geen mobieltje hadden toen zij jong waren. Gemma reageert verbaasd: “Ik zou echt niet zonder mijn telefoon kunnen. Ik zit er elke dag op!”
Maar een dag of zelfs een week zonder, dat zou toch moeten kunnen, oppert Ton Freriksen. Gemma denkt even na en zegt dan: “Je kunt altijd met vrienden afspreken, lezen, tekenen, buiten spelen, sporten. Dus het gaat wel lukken, denk ik.”
Burgemeester Sander Schelberg is blij dat zijn wens is uitgekomen. “Wij denken altijd dat die generaties elkaar niet verstaan. Maar dit gaat heel goed.”
Christien Boer (73) neemt een hap van het broodje kroket dat ze net aangereikt heeft gekregen van een van de kinderen. “De jongeren vinden het gezellig om met ons te praten. En wij ook.”
Ook Joep (11) vindt het een geslaagde bijeenkomst. De verhalen van zijn eigen oma, die kent hij inmiddels wel. Hier leert hij weer nieuwe dingen. “De mensen hier zien elke dag weer iemand anders en dat maakt het leuk en gezellig.”