EnschedeAnders: ‘De gemeente moet weer zichtbaar en bereikbaar zijn voor inwoners’

EnschedeAnders werd opgericht door Margriet Visser (en voert nog altijd een margriet in het logo). Visser werd mantelzorger en verhuisde, Herman Brouwer nam het stokje over. De partij heeft zich in de afgelopen maanden versterkt met een paar oud-SP’ers. Onder hen rassocialist en Enschedeër Karel van der Leij.

1Twente spit met Brouwer en Van der Leij het programma van de partij door. Aan de hand van drie thema’s: een betrouwbare overheid, onderhoud en armoede. Het complete programma vindt je hier.

Een bonnetje uit een zuil

Die bereikbaarheid raakt, wat EnschedeAnders betreft, direct aan het vertrouwen van inwoners in hun overheid. Worden de procedures te ingewikkeld, te technisch, te afstandelijk, dan groeit de kloof. Brouwer noemt voorbeelden. Snippergroen, de kleine stukjes groen waar bewoners al sinds jaar en dag onderhoud aan plegen, maar waarover nu her en der in de stad gedoe ontstaat.

De gemeente heeft er vijftig jaar niet naar omgezien, de kadastrale kaarten zijn niet op orde en nu moeten inwoners aantonen dat ze aanspraak op die snippers groen maken.

Maar ook het Stadskantoor straalt wat Brouwer betreft afstand uit. “Je moet een bonnetje trekken uit een zuil, een beveiliger staat toe te kijken of je dat wel doet.” Het is, zo ervaart Brouwer, niet de bedoeling dat je naar de balie stapt. “Waarom niet? Dat kan toch ook anders?”

Bij inwoners te rade voor je plannen maakt

EnschedeAnders pleit voor een burgerraad. Voordat er plannen worden gemaakt, luisteren naar de expertise en wensen van inwoners. “Nu gebeurt dat achteraf, dan ligt er al veel vast.” Ook Van der Leij vindt het ‘participatievermogen van onze gemeente niet optimaal’. Doe je dat beter en - dat vooral - vooraf, dan hoef je niet alles te faciliteren, maar creëer je wel veel meer draagval, is de gedachte.

Een onafhankelijke klachtencommissaris en controller

Brouwer vindt dat ook de gemeenteraad niet altijd voldoende in staat is om beleid te controleren. Voor een deel omdat coalitiepartijen (EnschedeAnders voerde altijd oppositie) de rijen gesloten houden, maar ook omdat raadsleden niet alle informatie krijgen die zij nodig hebben.

Zijn partij diende een voorstel in om een onafhankelijke controller aan te stellen die de financiële kanten en risico’s van voorstellen in kaart brengt, voor ze naar de raad gaan. Die motie werd aangenomen, maar is tot op heden niet uitgevoerd. Over die onafhankelijkheid: de partij wil ook een onafhankelijke ombudsman, in plaats van of naast de huidige klachtencommissaris. Inwoners worden nu niet altijd goed geholpen.

Dat snippergroen is een voorbeeld, wat hem betreft. Inwoners stapten naar de klachtencommissaris, die de klacht in behandeling nam en een gesprek met ambtenaren organiseerde. “Daar kregen zij weer dezelfde uitleg. Dat levert niets op, daar hebben ze niks aan.”

Onderhoud: lage drempel en zelf kunnen doen

Enschedese wijken verschillen nogal van elkaar. Sommige liggen er netjes bij, in andere mankeert er veel. EnschedeAnders hekelt dat in het partijprogramma. Ook hier: de stad moet makkelijker bereikbaar zijn. De drempel voor meldingen over het onderhoud van wijken en straten moet lager.

Wijkregisseurs doen goed werk, maar er zijn er te weinig. “Buurten kunnen dat wellicht ook zelf oppakken, maar dan moet je ze mogelijkheden geven. Met als beloning een voucher, of zo. Net wat ze nodig hebben.”

Nascheiden en de kosten verdelen

Belangrijkste klacht van Enschedeërs gaat over afval en vuil op straat. Als het aan EnschedeAnders ligt, hoeven inwoners straks niet meer thuis te scheiden. Wie dat wil mag dat blijven doen, maar ‘nascheiden is vele malen efficiënter’. Dat Enschede destijds aandeelhouder van Twence werd, bijt met de intentie inwoners zoveel mogelijk van dienst te zijn, vindt Brouwer.

“Twence heeft geen nascheidingsinstallatie. Dan zie je dat afvalbeleid financieel gestuurd is.” Te veel financieel gestuurd, wat EnschedeAnders betreft. De partij is er van meet af aan tegen geweest dat inwoners thuis moeten scheiden en wil daar vanaf. De kosten voor het ophalen en de verwerking van afval, moeten over alle huishoudens verdeeld worden.

Armoedebeleid tot 150 procent van het minimum

Ook als het om armoede gaat, kan er wat EnschedeAnders betreft nog wel een tandje bij. Enschede besteedt nu zo’n 16 miljoen, maar dat is niet genoeg. Van der Leij: “Dat, dat kan meer.” Volgens hem is er een grote groep Enschedeërs die buiten de boot vallen.

Nu zijn de armoederegelingen beschikbaar voor inwoners tot 120 procent van het minimum. “Maar het zijn juist de mensen tussen de 120 en 150 procent die in problemen komen.”