Prominente Hengelose vrouwen over veiligheid op straat: 'Politie? Ik zie ze steeds minder'

Lemmens (nu 55) werkte dertig jaar geleden als entertainer en deejay in hotels op Mallorca, in de noordelijke stad Alcudia. "In de derde zomer dat ik er werkte, liep het volledig uit de hand, maar in de jaren daarvoor voelde ik me ook al bedreigd. Altijd dezelfde witte auto die me achtervolgde, altijd bewegende schaduwen in de omgeving van m'n appartement. Beeld ik me dat nou in of word ik gestalkt?"

'Haal 'm van me af!'

Die bewuste nacht kwam Gwen in de vroege ochtend aan bij haar appartement en trof ze haar vrouwelijke collega op de grond in een plas bloed. Boven op haar zat een onbekende man. "Ze schreeuwde: 'Haal hem van me af!'. Het bloed bleek van de dader te zijn. Zij had zijn tong afgebeten! Achteraf bleek het de man die mij al jarenlang overal gevolgd was. Hij had zelfs een appartement gehuurd met uitzicht op het mijne en bleek honderden foto's van mij gemaakt te hebben." 

'Geen nazorg, geen slachtofferhulp'

Gwens collega bleek anderhalf uur lang geterroriseerd te zijn door de man. Uiteindelijk wisten ze hem samen te verjagen. Gwen daarover: "Twee dagen was-ie zoek. Dat waren twee verschrikkelijke dagen. Ik sliep bij vrienden, maar moest daarnaast 'gewoon' werken. Er was geen nazorg, geen slachtofferhulp."

Na twee dagen werden mijn collega en ik ineens thuis opgehaald door de politie. We moesten meekomen naar een kerkhof. Daar lag de dader opgebaard, nadat hij zich thuis zou hebben verhangen. Wij moesten hem identificeren. Ik heb daarna nog twee weken doorgewerkt in een staat van shock en daarna ben ik vertrokken en sindsdien nooit teruggekeerd naar Mallorca."

Wat heeft dit verhaal nu te maken met onveiligheid op straat in Hengelo? Lemmens is er duidelijk over: "Wat mij daar toen gebeurde, kan hier ook gebeuren. Grensoverschrijdend gedrag komt overal voor en is van alle tijden, maar wordt steeds zichtbaarder door sociale media en doordat sommige zaken veel aandacht krijgen in de media. Neem de moord op Lisa afgelopen zomer of de zaak Marco Borsato."

Song over vrouwenhaat

Lemmens schreef ruim twintig jaar geleden het nummer 'Corridors of Time' samen met de Hengelose band WOW Factor. Samen vonden ze het tijd worden dat het nummer opnieuw uitgebracht werd. "Het gaat over vrouwenhaat, seksueel geweld en femicide, onderwerpen die nu weer volop in de aandacht staan. Vandaar dat we de song opnieuw hebben opgenomen. Begin volgend jaar komt ie zelfs uit op vinyl."

Hoe heeft Gwen Lemmens wat haar dertig jaar geleden op Mallorca overkwam verwerkt? "Nog niet. Daar ben ik nu pas mee begonnen. Ik heb PTSS en volg traumatherapie."  

In haar latere leven, toen ze een tijdje in Amerika woonde, heeft Lemmens bij een overval een pistool tegen m'n hoofd gehad. In Hengelo heeft ze na een optreden in een kroeg te maken gehad met jongeren die 'mijn afwijzing niet wilden accepteren en mij buiten opwachtten'." Ze toont een litteken op haar onderarm: "Ik ben met een mes gestoken."

Lustobject

"Als vrouwelijke muzikant word je vaak gezien als lustobject. Alsof je ergens om vraagt, als je op een podium gaat staan." Toch wil ze zichzelf niet als slachtoffer neerzetten. "Ook vriendinnen van mij zijn dingen overkomen. Een van hen is verkracht door haar buurman, is daardoor psychisch in de knoei gekomen. Zij is uiteindelijk overleden aan de gevolgen van anorexia."

Zijn de ervaringen van Lemmens uitzonderlijk of hebben meer vrouwen dit soort dingen meegemaakt? Ze heeft het gevoel dat Hengelo er niet veiliger op is geworden de laatste jaren: "De politie is steeds minder zichtbaar, ze lijken minder bevoegdheden te hebben en ik vraag me af of ze altijd bewapend zijn."  

Lara Vos beaamt dat. De nachtburgemeester heeft zelf enkele jaren in de binnenstad gewoond, heeft er nu nog een atelier en zit sinds kort in het bestuur van de stichting Centrummanagement Hengelo. "Er slapen in de zomermaanden steeds meer mensen op straat, soms vertonen ze verward gedrag en veroorzaken ze overlast. De politie komt lang niet voor elke klacht langs. Wel hebben we het voor elkaar gekregen dat we voor een aantal mensen 112 mogen bellen. De echte overlastgevers, zeg maar."