Kunst in het Volkspark barst komende zondag weer in alle hevigheid los. Het festival in Enschede trekt jaarlijks zo'n 25.000 bezoekers en is daarmee het grootste kunstevenement van Twente. Bijzonder dit jaar is het nieuwe ‘Kunstdorp’, waarin de belangrijkste culturele instellingen van de stad laten zien wat ze te bieden hebben. En er doet een recordaantal kunstenaars mee: bijna 200 amateurs en professionals zullen hun werk tonen. Eén van hen is fotograaf Hubert van Mastrigt uit Almelo. In 1996 was hij de allereerste winnaar. En hij bleef, want tot nu toe is hij er nog elk jaar bij geweest.
De Almelose fotograaf komt maar al te graag naar Kunst in het Volkspark dat zondag van 11.00 tot 17.00 uur wordt gehouden in het Enschedese Volkspark. “Het was in 1996 al druk. Er kwamen ontzettend veel mensen. Zoveel dat je de mensen tien rijen dik voor je kraam had staan. Dat was wat minder”, vertelt Van Mastrigt over de eerste editie.
Hij maakt zogenaamde foto sequenties waarmee hij in vier of vijf beelden een afgerond verhaal vertelt. “Ik probeer er ook humor in te steken.” Zijn kraam en foto’s vielen in de smaak, want hij zowel het publiek als de jury vonden dat hij de eerste prijs moest hebben. Dat was best bijzonder, want Van Mastrigt was destijds de enige fotograaf. “Mijn deelname aan Kunst in het Volkspark had ontzettend veel impact. Er werden verschillende van mijn series aangekocht. Werd uitgenodigd mee te doen aan de expositie Kunst in de Bank. Er werd zelfs een televisieprogramma gemaakt.”
Het hoeft wat hem betreft geen betoog: Kunst in het Volkspark steekt er in vergelijking met andere kunstevenementen met kop en schouders bovenuit. “Het is een prachtige etalage om nieuw werk te laten zien. De interactie is leuk. Je krijgt heel veel terug. Ik heb de afgelopen jaren goede zaken kunnen doen en veel uitnodigingen gekregen.”
Van Mastrigt is van plan om zondag ook weer beeldverhalen mee te nemen naar het Volkspark. Dit keer gaat het om hemzelf. “Back to my roots heet het project. Ik ben met mezelf bezig. Met mijn herinneringen en dromen. Die verminken in de loop der jaren. Daarover probeer ik beeld te creëren.”