Marco Krijnsen over zijn geesteskind: ‘Elke keer als ik over de A35 rijd, denk ik aan Jatti’

"Het is altijd mooi om iets wat je geschreven hebt  op een podium tot leven te zien komen", glundert Imhann. Krijnsen en Imhann zijn te gast in de talkshow 1Twente op Vrijdag om te praten over de voorstelling.

Niet eerder was Imhann betrokken bij zo'n grote productie als JATTI. Collega-toneelschrijver Jibbe Willems beval hem aan bij regisseur Anne de Blok, die ook Polderjongens regisseerde. Het hielp mee dat Imhann kort daarvoor een productie had gemaakt die overeenkomsten vertoont met JATTI.

Federico García Lorca

"Ik heb onlangs samen met componist Sietse Damen (samen vormen ze het collectief NOX, red.) de audiofilm Lorca gemaakt. Dat gaat over de laatste minuten uit het leven van de beroemde Spaanse dichter en toneelschrijver Federico García Lorca. Hij werd vermoord door het Franco-regime omdat hij kunstenaar, links en homoseksueel was. Zijn lichaam is nooit gevonden."

Dat laatste is een duidelijke parallel met het verhaal over Gerrit Wensing. En ook Lorca werd uit de weg geruimd, omdat hij 'lastig' was. Daarmee houden de vergelijkingen wel op. Maar het was voor Imhann reden genoeg om 'ja' te zeggen tegen deze bijzondere klus: "Het mooie is dat ik met deze voorstelling Gerrit Wensing een menselijk gezicht heb mogen geven. Dat is tot nu toe altijd wat onderbelicht gebleven."

Moord

Dicht bij Hal43 op het KMS-terrein, waar de voorstellingen vanaf woensdag 14 oktober te zien zijn, bevond zich 55 jaar geleden jongerencentrum Fashion. In 1971 werd Gerrit Wensing hier om het leven gebracht. Hij werd neergeschoten door Dirk K., die daarvoor later werd veroordeeld en in de gevangenis belandde. Het lijk werd ergens tussen Hengelo en Boekelo begraven, maar nooit teruggevonden. De kans is groot dat enkele jaren later het asfalt van de in 1977 geopende A35 zijn grafsteen werd.

Marco Krijnsen vertelde ruim twee jaar geleden bij 1Twente, toen bekend werd dat JATTI een theatervoorstelling zou gaan worden, dat hij verwachtte dat menigeen zich zou kunnen identificeren met het verhaal: "Je hoeft daarvoor nooit in Fashion of een soortgelijk jongerencentrum geweest te zijn. Het zijn universele thema's die we aansnijden: hoe ga je om met vrijheid en wat gebeurt er in een schijnbaar homogene groep als het uit de hand loopt?"

Slagerszoon

Hij is blij met wat Imhann en de regisseur met het verhaal hebben gedaan: "Het is mooi dat Jatti met deze voorstelling letterlijk een stem heeft gekregen, want veel weten we niet van hem. Deze slagerszoon uit Overdinkel is ook altijd een mysterie gebleven."  

Hij zag al delen van de voorstelling en is aangenaam verrast: "Ik vind het echt goed gelukt. Het is best wel eng om een verhaal los te laten en de controle te verliezen, maar ik heb vanaf het begin gezegd dat de artistieke vrijheid voorop moet staan, hoewel het natuurlijk wel moet passen binnen de historische context."  

"Dat Luuk hier z'n eigen dramatiek aan toevoegt, vind ik alleen maar mooi. Toen ik tien jaar geleden het boek schreef, kon ik weinig over Jatti vertellen, omdat de mensen die ik sprak zo weinig over hem wisten. Pas toen ik jaren later onderzoek ging doen voor de podcast kwam naar voren dat het een doodnormale jongen was. Hij was verloofd, zou gaan trouwen en slager worden. Maar ineens ging het mis."

Texas

De theatervoorstelling combineert de feiten met het mogelijke antwoord op de vraag: 'Wie was Jatti nou precies?'. Dat komt in het tweede deel van de voorstelling aan de orde. Dan verandert de voorstelling van theatervoorstelling in rockopera en stort Gerrit vanuit z'n graf al zingend zijn hart uit. Imhann: "Toch is hij niet het hart van de voorstelling. Dat is Texas, het meisje waarop hij verliefd is. Haar verhaal is minstens zo tragisch als dat van Jatti. Het spel tussen die twee is fantastisch!"

Lastig vond Imhann het vinden van de juiste balans tussen alle personages; het makkelijkst was de verhaallijn: "Dankzij Marco ligt er al een boek en is er een podcast. Daarin wordt zoveel verteld, dat ik alleen maar hoefde te schrappen."

Ook na oktober, als de voorstellingen achter de rug zijn, zal Luuk Imhann nog regelmatig aan JATTI terugdenken. "Het was heerlijk werken hier. Ik heb nooit het gevoel gehad dat ik een vreemdeling tussen de Tukkers was." Zelf had hij er ook alle vertrouwen in dat het eindproduct fantastisch zou worden: "Ik weet wat ik kan en toen ik hoorde dat Anne de Blok de regie zou doen, wist ik: dit komt helemaal goed!"

Zal hij later ooit nog aan Gerrit Wensing en Texas denken? "Ongetwijfeld. Ik denk zelfs dat er nog wel een keer nieuws te verwachten valt. Ik heb het voorgevoel dat ze hem ooit nog gaan vinden."

Krijnsen besluit: "Elke keer als ik over de A35 rijd, denk ik aan Jatti. Al vanaf de dag dat ik twintig jaar geleden begon met mijn onderzoek naar deze zaak. En uiteindelijk denk ik ook dat we heel dicht bij de waarheid gaan komen."