Protesterende boeren in Tubbergen (over)vragen gemeentebestuur met onvoorwaardelijke steun

Hoewel het Tubbergse gemeentebestuur er – ook al door de prominente aanwezigheid van burgemeester Anko Postma en wethouder Chiel Mensink – blijk van gaf vierkant achter de boeren te staan, liep het aanbieden van de brief toch nog uit op een anti-climax. De organisatoren van het protest – de Trotse Twentse Boeren – eisten bij monde van Esther Loohuis dat het gemeentebestuur de ‘noodkreet’ ook zouden ondertekenen. 

Onmogelijke positie

Dat bracht – gewild of ongewild – de burgemeester en de wethouder in een onmogelijke positie. Beiden probeerden nog dit te voorkomen met het voorlezen van een op een groot bord geprinte ‘steunbetuiging’, maar dat mocht niet baten. Burgemeester Postma zag op dat moment geen andere mogelijkheid de ongemakkelijke impasse te doorbreken dan er binnen in het gemeentehuis nog eens rustig over te praten. De protesterende boeren, die met hun trekkers op het plein in verwarring achterbleven, adviseerde hij ook maar even koffie te gaan drinken…

Postma en Mensink hadden er voor dit moment alles aan gedaan om duidelijk te maken dat het gemeentebestuur achter de boeren staat. Na het aanhoren van een aantal toespraken - waarbij vooral de heel persoonlijke, emotionele betogen van twee boeren diepe indruk maakten - maakte Postma er geen geheim van geraakt te zijn. “Dit komt enorm binnen. We staan niet achter jullie, we staan naast jullie.”

Beperkte rol

Tegelijkertijd probeerde Postma, net als wethouder Mensink, duidelijk te maken dat de rol van de lokale overheid in het politiek/bestuurlijke krachtenveld over de stikstofplannen beperkt is. Postma: “Geef ons de kans dit geluid op de juiste manier door te geven in Zwolle en Den Haag.” Dat Postma en Mensink met een eigen, duidelijke steunbetuiging kwamen, overtuigde de organisatoren van de protestactie niet. 

‘Niet afwachten’

De oproep aan het gemeentebestuur in de brief loog er dan ook niet om. “Wij verwachten dat u achter ons staat en zich uitspreekt. Niet afwachten, maar handelen. Niet toestaat dat nationaal beleid onze gemeenschap sloopt, maar opstaan voor de ondernemers die dagelijks zorgen voor voedsel, natuurbeheer en leefbaarheid in onze gemeente.” Deze boodschap en niets minder dan dat zou ‘ondubbelzinnig’ moeten worden overgebracht aan ‘uw partijbestuur, de P10, Twente Board, Gedeputeerde Staten en Provinciale Staten van Overijssel, uw Tweede Kamerfractie en uw bewindspersonen in Den Haag’.

Tubbergen verloedert

In de brief wordt nog eens even ondubbelzinnig de boodschap herhaald, die bij elk boerenprotest klinkt: De stikstofbrief van Jaimi van Essen moet van tafel. De stikstofplannen, zoals die nu voorliggen, zouden in Tubbergen – ‘de meest agrarische gemeente in Nederland’ – desastreus uitpakken. Niet alleen zouden 1,5 tot 2 van de 10 boerengezinnen in financiële onzekerheid komen, maar ook gezinnen afhankelijk van toeleveringsbedrijven, de verwerkende industrie en de zakelijke dienstverlening raken. “En dan hebben we het nog niet eens over de indirecte gevolgen hiervan voor de supermarkt en alle andere ondernemers in het dorp, de sportclubs, verenigingen, buurtschappen… mensen trekken weg, gedwongen of niet… de gemeente Tubbergen verloedert!”