Naturistencamping Ostana in Enschede is eind april uitgeroepen tot best beoordeelde naturistenvereniging van Nederland. De titel komt niet van een jury, maar van gasten zelf die hun oordeel gaven via een online platform. Voor de vereniging voelt het als een bevestiging van hun manier van werken. Maar hoe gaat dat er dan eigenlijk aan toe? “Iedereen werkt met en voor elkaar.”
Tijdens de zogeheten ‘Blootkompas Awards’, worden jaarlijks prijzen uitgereikt aan naturistenterverenigingen die volgens bezoekers uitblinken in sfeer, veiligheid, voorzieningen en onderlinge omgang. Dat Ostana dit jaar bovenaan eindigt, verbaast het bestuur niet, maar maakt hen wel trots. ''Deze prijs krijg je niet zomaar”, zegt penningmeester Karin van Heijst. ''Het is een bevestiging dat wat wij hier met elkaar doen, echt wordt gewaardeerd.”
Naturisme wordt vaak verward met nudisme. Dat is volgens de vereniging een hardnekkig misverstand. ''Nudisme is alleen naakt zijn”, legt voorzitter Elleke Peterkamp uit. ''Naturisme gaat over natuurlijk bloot zijn, met respect voor elkaar en voor de natuur om ons heen.”
Het verschil wordt in algemene uitleg vaak zo omschreven dat nudisme vooral draait om het naakt recreëren zelf, bijvoorbeeld op een naaktstrand of tijdens het zonnen en zwemmen. Naturisme wordt daarbij breder gezien en ook gekoppeld aan samenleven en omgangsvormen binnen een groep of vereniging.
Op de camping geldt in ieder geval dat de kleren uitgaan. Niemand wordt ergens toe verplicht, maar er wordt wél van uitgegaan dat iedereen naakt is. ''Juist doordat iedereen gelijk is, ontstaat er rust en wederzijds respect”, aldus Peterkamp.
De roots van Ostana gaan zo’n vijftig jaar terug. Een kleine groep naturisten begon destijds een vereniging op een stuk grond aan de Oude Buurserdijk, dat werd gehuurd van een boer uit de buurt. Want, een naturistenvereniging zit altijd rondom groen. ''Het terrein zag er vroeger heel anders uit", vertelt Peterkamp. ''Waar nu caravans staan, groeide ooit graan. Door de jaren heen verdween het akkerland langzaam en kreeg de camping steeds meer ruimte om uit te breiden.”
Met die groei kwamen ook vernieuwingen: ‘mooiere ‘vaste plekken, nieuwe sanitaire gelegenheden en een zwemvijver met moderne techniek. Inmiddels is Ostana uitgegroeid tot een volwaardige naturistencamping.
Veiligheid speelt een grote rol op het terrein. Er is 24 uur per dag, zeven dagen per week beheer aanwezig. De camping ligt afgelegen en is afgesloten met een groot hek. Binnenkomen kan alleen met een code. Een boeking maken is bovendien uitsluitend mogelijk voor leden van de NFN. Peterkamp: "Als je wil kamperen kan dat alleen als je lid bent van de belangenorganisatie. Daar wordt alles geregistreerd. Als iemand zich ooit heeft misdragen en dat staat opgetekend, dan kom je er simpelweg niet meer in."
Dat systeem werkt, merkt het bestuur. "We hebben één keer rottigheid meegemaakt", aldus Peterkamp. "Gasten klaagden dat iemand zich niet goed gedroeg, dat diegene op een verkeerde manier keek. Dan ga je in gesprek, samen met het bestuur. Die persoon is uiteindelijk zelf vertrokken en kan nu niet meer terecht op NFN-geregistreerde campings. Zo beschermen we elkaar."
Volgens het bestuur van Ostana is juist die onderlinge controle en het gedeelde respect een groot verschil met reguliere campings, of zoals Peterkamp het noemt: textielcampings. "Op textielcampings heb je altijd mensen die herrie schoppen of zich niet kunnen gedragen", weet Van Heijst. "Dat gebeurt hier niet. Er is veel meer respect voor elkaar."
Dat uit zich onder andere in het dagelijkse leven op de camping. "Mensen kijken je hier echt niet aan”, licht Van Heijst lachend toe. ''Hooguit denken ze dat je wel een kleurtje kunt gebruiken."
Op de camping is altijd wat te doen. Zo kan er iedere gezamenlijk koffie worden gedronken. Daarnaast zijn er activiteiten. Jeu de boules, bijvoorbeeld. In de winter komen gasten samen in het clubgebouw en worden er bij de kachel spelletjes gespeeld. Ook is er iedere vrijdag een gezamenlijke barbecue. Een hoogtepunt is de jaarlijkse feestweek, die nu al vrijwel volgeboekt is.
De organisatie ziet ook invloed van wereldgebeurtenissen op het Nederlandse campingleven. Door de oorlog in het Midden-Oosten zijn de benzineprijzen flink gestegen. "Mensen blijven daardoor vaker in eigen land", ziet Van Heijst. "Ze willen niet meer ver Europa in. Dat merken wij nu al, en dat zorgt voor extra belangstelling voor naturistencampings in Nederland."
Ostana draait grotendeels op vrijwilligers. Vaste gasten onderhouden samen het terrein: van grasmaaien en bomen snoeien tot reparaties en zelfs het bouwen van een glijbaan. Ook de betrokkenen uit buurt steken zo nu en dan de handen uit de mouwen. Zoals een boer die in dezelfde straat zin. "In het begin was hij wat afwachtend", vertelt Peterkamp. "Maar nu vindt hij het hartstikke leuk."
Vooroordelen over naturistencampings blijven bestaan, dat weet Peterkamp ook. "Mensen moeten het gewoon ervaren. We kunnen je niet overhalen, je moet het zelf willen."
Ze vergelijkt het vaak met een saunabezoek. "Ben je wel eens in de sauna geweest? Dan is het verschil echt niet zo groot." Voor wie twijfelt, heeft Van Heijst een tip: "Probeer het eens, eventueel in het buitenland. Als je eenmaal op een naturistencamping bent geweest, wil je nooit meer anders." Peterkamp beaamt dat vanuit eigen ervaring. "Ik zei tegen mijn man: als ik het niks vind, ga ik de volgende dag weer naar huis. Maar ik vond het geweldig. Wij willen nu niet meer anders."