Na twintig jaar verlaat SP'er Vincent Mulder de Hengelose gemeenteraad: ‘Politiek is op straat bij de mensen’

De afgelopen raadsperiode was Mulder het langstzittende raadslid en daarmee ook automatisch vicevoorzitter van de gemeenteraad. De SP’er is sinds 2006 volksvertegenwoordiger en hij werd vooral bekend door zijn activistische stijl van politiek bedrijven. Met protesten, vredeswakes en buurtonderzoeken probeert hij allerlei zaken aan de kaak te stellen. “Dat doe ik niet alleen, maar met tientallen leden van de SP”, benadrukt Mulder.

Hij heeft het politieke landschap in Hengelo flink zien veranderen. “Toen ik in de raad kwam, was de terugval van de twee grootste partijen, het CDA en de PvdA, al bezig. Lokale partijen werden opgericht en wonnen langzaamaan terrein.” 

Mulder is geboren en getogen in Twello, een dorp niet ver van de IJssel, tussen Deventer en Apeldoorn. Zijn opa was keuterboer en daardoor raakte de jonge Vincent gefascineerd door landbouw. “Door hem ben ik gaan studeren in Wageningen. Daar heb ik tropische landbouw gestudeerd met het idee om ontwikkelingswerk te gaan doen.” 

Agent Orange

In 1987 vertrekt hij met zijn vrouw naar Vietnam, waar hij acht en een half jaar woonde. Mulder was als imker gespecialiseerd in de bijenteelt: "De kwaliteit van de honing daar was laag, dus ik ging daar naartoe om dit te helpen verbeteren. Ze wilden graag gaan exporteren." 

De effecten van de Vietnamoorlog waren nog steeds te merken op het Vietnamese platteland. “De verschrikkelijke sporen van Agent Orange (het zeer giftig ontbladeringsmiddel dat werd ingezet door de Amerikanen, red.) zag je veel op het platteland. Mensen die ziek zijn geworden en kinderen die geboren werden met allerlei gebreken. Afschuwelijk.”

Naar Nederland

In de jaren negentig verhuisde hij eerst naar Arnhem en daarna met zijn gezin naar Hengelo, waar hij zich aansloot bij de lokale SP-afdeling en afdelingsvoorzitter werd, een functie die hij nog steeds bekleedt.

Chloortreinen

Volgens Mulder moet je als politieke partij in de wijken, op straat en bij de mensen thuis zijn. “Je moet ook buurtbewoners mobiliseren als er iets speelt in hun wijk.” Als voorbeeld noemt hij de chloortreinen van Akzo. Die reden ’s nachts over de Akzo-spoorlijn in Hengelo-Zuid. In die tijd wisten burgemeesters volgens Mulder niet wat er precies over het spoor kwam rijden. “We kregen sussende verhalen te horen vanuit het stadsbestuur: dat de kans erg klein was dat er iets zou gebeuren.”

Toch zat het de SP niet lekker en gingen partijleden samen met tientallen bewoners van Hengelo-Zuid de staat van de spoorlijn onderzoeken. Het spoor bleek verre van veilig. “Het was een brakke zooi: bouten die loszaten en bielzen die gewoon verrot waren. Die bouten hebben we meegenomen naar de Tweede Kamer en overhandigd aan SP-Kamerlid Remi Poppe.” Uiteindelijk werd de chloorfabriek in Hengelo gesloten en reed in 2006 de laatste chloortrein vanuit Hengelo.

De SP kreeg ook kritiek, vooral van medewerkers van bedrijven en vakbonden. “Die vonden dat wij aan broodderving deden”, zegt Mulder. “Maar volksgezondheid is belangrijker dan werkgelegenheid. Hetzelfde geldt voor Eternit (bedrijf dat asbest verwerkte in zijn producten, red.) in Goor en, als je naar het heden kijkt, de asfaltcentrale. Economische belangen mogen het niet winnen van de veiligheid.” 

'Sloopwoede'

Aan de naar eigen zeggen ‘afbraak van het sociaal domein' ergert Mulder zich. Ook de ‘sloopwoede van tien tot vijftien jaar geleden’ hekelt hij. “Men verwachtte dat de bevolking in het oosten zou krimpen, dus werd er maar op los gesloopt. Hierdoor zitten we nu in de ellende.” Samen met bewoners van het achterstallig onderhouden wooncomplex ’t Swafert wist hij de redding daarvan op de politieke agenda te zetten. Uiteindelijk namen de gemeente en Welbions het complex over.

Skatebaan

Waar Mulder het meest trots op is, als hij terugkijkt op twintig jaar raadslidmaatschap, is de realisatie van het skatepark op het Industrieplein. “Er stond destijds een skatetoestel in de Hengelose Es. Dat werd ineens door de gemeente gesloopt”, zegt het raadslid. Dit tot grote onvrede van de skaters. Marko Matic en Tjeerd Derkink richtten in die tijd SkateLAB op en zetten zich in voor betere skatefaciliteiten in Twente. “Met hen hebben we gekeken naar een plek midden in de stad, niet meer verbannen naar de uithoekjes.” 

Het duurde uiteindelijk nog tien jaar voordat de skatebaan er was, weet de socialist: “Het vinden van geld was toen lastig.” De skaters probeerden nog een crowdfundingsactie op te zetten, maar ook dat had niet het gewenste resultaat. “Inmiddels zaten wij met de SP in het college en was er uiteindelijk genoeg geld, waarna de skatebaan in 2019 werd geopend.” 

“Wat wel grappig was: ergens halverwege het proces hadden we een politieke markt over de skatebaan. Tijdens die bijeenkomst deden skaters en bmx’ers allerlei trucjes in de stadhuishal. Daar was de burgemeester not amused over, omdat het stadhuis net gerenoveerd was en de plavuizen beschadigd konden raken”, lacht Mulder.

Debatten

Het mooiste aan zijn tijd in de raad vond Mulder de écht inhoudelijke debatten: “Debatten waarin iedereen duidelijke argumenten naar voren bracht en zei waar hij of zij voor stond. Dat je via die debatten toch tot veranderingen komt. Ja, dat is wel het mooiste van raadslid zijn.” 

Maar juist die debatten zijn volgens het afzwaaiende raadslid de laatste jaren slechter geworden. Volgens Mulder wordt er te veel in het college bepaald en mag de raad er pas achteraf over stemmen. “Als oppositielid krijg je totaal geen weerwoord en iedereen houdt zijn mond, omdat ze toch wel een meerderheid hebben. Dat is de dood in de pot van de politiek”, aldus Mulder. 

Na twintig jaar houdt Mulder het voor gezien in de raad, ondanks dat hij technisch gezien aanspraak kan maken op zijn zetel dankzij voorkeurstemmen: “Daar doen wij niet aan bij de SP. Het is tijd voor een nieuwe generatie en die moet zich ook kunnen inwerken.” Dertiger Cor van den Berg is de nieuwkomer in de Hengelose fractie. Mulder vindt het mooi geweest: “Ik kan nu weer veel tijd besteden aan waar ik destijds mee begonnen ben in Hengelo: het extraparlementaire activisme.” 

Bij de mensen

Wat hij wil meegeven aan de raad en de nieuwe raadsleden is om vooral in de stad te komen en met mensen in gesprek te gaan over wat er beter kan. “Echte politiek speelt zich niet af in het stadhuis, maar op straat bij de mensen.” Daar gaat Mulder gewoon meer door, ook al zit hij niet meer in de raad: “Ze zijn in het stadhuis nog lang niet van mij af.”