In Beckum opende afgelopen zaterdag de Werkplaats Beckum Oele, waar mensen hun kapotte spullen kunnen brengen. Vrijwilligers staan klaar om die spullen vervolgens te repareren. Maar de werkplaats is vooral bedoeld als plek waar mensen hun hobby kunnen blijven uitoefenen, als daar thuis geen ruimte meer voor is.
Carla Meenhuis stond om half negen al op de stoep met haar zwembadpomp. "Hij is stuk en nu het voorjaar er aan komt wilde ik toch kijken of hij nog te maken is. Ze hebben hem kunnen repareren. Dat is typisch voor Beckum, het samen doen. Ik vind dit prachtig."
En zoals Carla komen er meer mensen binnendruppelen. De een heeft een schop die niet meer zo scherp is, de ander een los wiel aan de skelter. Initiatiefnemer Louis Nibbelink is tevreden. "Het idee is spontaan ontstaan, toen ik hoorde dat oudere bewoners na een verhuizing hun hobby niet meer konden uitoefenen, omdat ze kleiner waren gaan wonen. Daar moest toch wat op te vinden zijn?" Het werd de gezamenlijke Werkplaats Beckum Oele (WEBO).
Bij de opening van de WEBO afgelopen zaterdag is meteen duidelijk dat het een schot in de roos is. Hans de Jong is een van de mensen die straks kleiner gaat wonen. Hij verliest daarmee zijn geliefde hobbyschuur: "Ik woon nu buitenaf, met veel grond en een schuur waarin mijn machines en mijn oude trekker staan. Daar heb ik alle ruimte waar ik kan werken. Ik moet er niet aan denken dat ik straks, als we kleiner wonen, achter de geraniums eindig. Dat zou ik zo saai vinden."
Hans was de inspiratiebron voor initiatiefnemer Louis Nibbelink. Nibbelink vertelt: "Het gaat ook om het stimuleren van sociale contacten. We hebben hier een gemeenschap waar je naar elkaar omkijkt. Nu zitten we tijdelijk aan de Meester Verbernestraat in een garage, straks kunnen we terecht in een lokaal van De Bleek, de school. De afspraak met de school is dat we de leerlingen ook techniekles gaan geven."
De kleine Merel komt met haar vader haar skelter brengen, waarvan het wiel stuk is. "Wij komen oorspronkelijk uit het westen, daar bestaat dit niet. Het 'noaberschap' wat we hier kennen, maakt dat dit hier wel kan. Ik maak daar dan graag gebruik van", vertelt Merels vader. Ook de schop van zijn zoon Luuk is weer scherp geslepen, zodat Luuk straks op de zorgboerderij weer de grond kan omspitten.