In het weiland naast de Roodmolenweg in Glanerbrug verzamelden zich vandaag zo’n drieduizend liefhebbers van de autorodeo voor de Vloddercross. Het was de 26e editie in 28 jaar dat de cross in Glanerbrug werd gereden, en dat zorgde voor een uitstekende opkomst. Meer dan 140 auto’s stonden aan de start van de race, waarbij het beuken van de tegenstander juist wordt aangemoedigd.
Kia’s, Subaru’s en Kevertjes — je ziet van alles voorbij komen op het weiland in Glanerbrug. Het doel van de Vloddercross? Veertien auto’s starten een race waarin ze vier rondes moeten volbrengen en als eerste over de finish proberen te komen. Dat wordt lastig gemaakt door de andere deelnemers, die hetzelfde doel hebben en, waar nodig, hun tegenstanders van de baan mogen beuken.
Wie het terrein oploopt, wordt direct om de oren geslagen met de geur van benzine en het geluid van knetterende uitlaten. “Ik doe nu al meerdere edities mee en het gaat mij niet eens om het racen, maar om de gezelligheid”, vertelt een van de deelnemers, die uit Drenthe naar Glanerbrug is afgereisd. Niet alleen uit Glanerbrug komen de deelnemers; ook uit Drenthe, Friesland en Duitsland reizen racefanaten af naar de Vloddercross.
Lees verder onder de afbeelding.
Wat de deelnemers kunnen winnen? “Eeuwige roem,” aldus voorzitter Bart Pieter Schurink. “Voor sommigen is het de eerste keer dat ze meedoen, en dat is mooi om te zien. Je hebt er gelukkig ook niet veel voor nodig: een oude auto en gáán. Uiteindelijk draait het allemaal om de gezelligheid.”
Voor Schurink is vooral het teamgevoel waarmee het evenement wordt georganiseerd een belangrijk onderdeel van zijn liefde voor de Vloddercross. “Kijk eens met hoeveel vrijwilligers we dit samen doen. Velen van hen helpen al jaren en iedereen weet precies wat die moet doen. Zonder hen is de Vloddercross niets.”
Waarom het autofestijn de Vloddercross heet? “De naam komt van de buurt waar de eerste editie werd gehouden: Vlodderstad. Die naam werd uiteindelijk afgekort tot ‘De Vlodder’. De benaming stamt af van de tijdelijke woningen die daar vroeger stonden. Zogenoemde vlodderwoningen zoals de Glanerbrugger ze noemt.”
Gespannen zitten de fans te wachten in de hoop een bekende voorbij te zien komen. Niet alles verloopt zoals zij hopen. “Helaas is hij uitgevallen,” vertelt één van de toeschouwers. Zij zijn al vanaf de ochtend aanwezig om een stoeltje vooraan te bemachtigen. “Het gaat soms zo hard, dan houd ik mijn hart vast of alles wel goed gaat.” Niet veel later, na die woorden, slaat een auto voor de fans over de kop. In paniek hollen de vrijwilligers naar het voertuig, dat inmiddels op zijn dak ligt, maar alles blijkt in orde. “Een duimpje omhoog en dan weten we dat het goed is gegaan,” legt één van de vrijwilligers uit.
Op het autopark achter het terrein worden alle wagens na hun race opgeknapt, om daarna weer vier rondes vol gas te kunnen geven. Op de ene auto staan grappige teksten, terwijl op andere de namen van familieleden prijken. Eén ding hebben ze allemaal gemeen: ze zitten vol deuken.
Lees verder onder de afbeelding.
De auto’s kosten de rijders vaak niet veel. Bas doet zelf meerdere edities van de Vloddercross mee en bouwt zijn eigen auto’s om mee te racen. “Je moet uiteindelijk een zo klein mogelijke auto met een grote motor hebben. Dan heb je veel power.” Daarnaast zijn er ook deelnemers die het iets goedkoper aanpakken. “Er doet hier iemand mee die zijn auto voor drie kisten bier heeft gekocht, waarvan ze er samen één hebben opgedronken”, grapt een vrijwilliger.
Zo’n drieduizend bezoekers trokken naar het weiland in Glanerbrug. “Sinds vrijdag zijn we bezig met opbouwen en het parcours klaar te maken”, vertelt een van de organisatoren. Wat is er te zien? Een veld met daarop het parcours, een tribune en een feesttent. “Ik vind het opbouwen het leukste wat we doen. Ook het bouwen van de heuvels en gootjes rondom het parcours is enorm leuk om te doen”, voegt een vrijwilliger eraan toe. Tijdens de Vloddercross zijn er meer dan vijftig vrijwilligers aanwezig om alles in goede banen te leiden.
Vanavond wordt het einde van de Vloddercross gevierd en weten de bezoekers wie de eeuwige roem heeft verdiend. “Daarna is er een feestje met iedereen”, aldus Schurink. Toch resteert de vraag wat er gebeurt met het geruïneerde veld dat na de races overblijft. “We hebben afspraken gemaakt met de boer en brengen het veld na het evenement weer in oude staat terug. Daarnaast zorgen we ervoor dat het veld opnieuw wordt ingezaaid.”