Van fietstocht tot platina huwelijk: het liefdesverhaal van Miny en Wolter Odding uit Hengelo

Wolter is geboren en getogen in Oldenzaal. Miny groeide op in Assen, waar toevallig ook de vader van Wolter vandaan kwam. Saillant detail: Miny en Wolters vader hadden dezelfde juf op school. De ouders van Wolter verhuisden later naar Enschede, waar hij zijn jeugd doorbracht. Miny vertrok met haar familie uit het noorden en vond haar nieuwe thuis in Hengelo. Geen van beiden kon toen vermoeden dat in die stad de kiem werd gelegd voor een huwelijk dat in elk geval zeventig jaar zou duren.

Eerste ontmoeting

Een vriendin van Miny had verkering met een vriend van Wolter. “Zij vonden dat wij elkaar ook moesten ontmoeten en stelden voor om met z’n vieren te gaan fietsen”, vertelt Wolter. Ze spraken af bij cafetaria Gleunige Tuffel’n aan de Enschedestraat in Hengelo. Inmiddels al jaren verdwenen, maar destijds een bekende plek.

De eerste ontmoeting verliep niet als in een romantische film, maar Wolter weet nog precies hoe het ging: “Ik vond Miny meteen heel aardig en lief.” Miny lacht: “Tijdens de fietstocht hebben we veel gepraat. Daarna spraken we met z’n tweeën af.” Al snel volgden vele brieven tussen Enschede en Hengelo. De verkering was een feit. 

Vier kinderen

Na hun huwelijk trokken Miny en Wolter in bij haar ouders in Hengelo. Hun eerste eigen koopwoning aan de Curaçaostraat volgde enkele jaren later. “Ik bouwde zelf een aanrecht van asbest”, vertelt Wolter. “Dat kun je je nu niet meer voorstellen, maar toen was dat heel normaal.”

In Hengelo werden hun vier kinderen geboren: drie zonen en een dochter: Marieken, Marco, Arnoud en Wilfred. Toen het huis te klein werd, verhuisde het gezin naar Borne, waar het neerstreek aan de Abraham ten Catestraat. “We kwamen daar voor de ruimte en hebben er prachtige jaren gehad met het gezin", aldus de geboren en getogen Twentenaar. 

Techniek en kunst

Wolter werkte in de techniek, eerst bij de N.V. Hengelosche Electrische en Mechanische Apparaten Fabriek (Heemaf) en later als hoofd van de centrale studentenadministratie aan de Universiteit Twente. Waar hij technisch was ingesteld, was Miny juist creatief. Ze maakte zelf kleding voor de kinderen en volgde een kunstopleiding. “Ik schilderde veel en heb in verschillende ateliers door het land geëxposeerd. Alle schilderijen hier in huis zijn van mij”, vertelt ze trots.

Beiden maakten de oorlog bewust mee. Na afloop mocht Wolter twee keer naar Denemarken om aan te sterken, een land dat zijn hart veroverde: “We zijn er vaak met het gezin op vakantie geweest. We gingen ook wel naar Engeland en Frankrijk, maar Scandinavië bleef onze favoriet. Ook de kleinkinderen gaan er nu graag heen.”

Met vier kinderen op vakantie was dat destijds een hele onderneming. “De auto zat tot de nok toe vol, het dak lag vol bagage en daarachter hing een kleine aanhanger”, lacht Wolter. “Wat een mooie tijd was dat.” 

Toen de kinderen uitvlogen, verhuisde het echtpaar terug naar Hengelo. Ze wonen nu in een appartement aan de Wessex, niet ver van hun eerste koopwoning en de plek waar Wolter 25 jaar werkte bij Heemaf. “We zijn weer terug op vertrouwde grond”, aldus de gepensioneerde IT’er. 

25 nakomelingen

De familie is inmiddels uitgebreid met negen kleinkinderen en twaalf achterkleinkinderen. Miny en Wolter zijn dankbaar. “De kinderen, kleinkinderen en achterkleinkinderen komen regelmatig langs. We zijn niet meer de jongsten, dus het is fijn dat ze er voor ons zijn wanneer we ze nodig hebben”, besluit Miny.