Mark Schouwink geëerd met viaduct: 'Hij is er niet meer, maar je bent hem niet kwijt'

Onder begeleiding van het koperkwintet van de Koninklijke Landmacht stroomt de Burgerzaal in het gemeentehuis van Hengelo langzaam vol. Stoelen schuiven, uniformjassen worden gladgestreken, handen rusten in de schoot. Op de voorste rij zitten Gerard en Gisela Schouwink, de ouders van Mark.

Gerard houdt zijn handen gevouwen, zichtbaar gespannen. Hij was om vier uur ’s ochtends wakker, en heeft daarna geen oog meer dichtgedaan. Dan gaat burgemeester Sander Schelberg bij het spreekgestoelte staan en opent de ceremonie. “Mark gaf zijn leven voor vrede. Dat mogen we nooit vergeten.”

Herinnering

Het viaduct over de A1 bij de Oldenzaalsestraat heet vanaf nu 'Soldaat der 1e klasse Mark Schouwink'. Mark kwam in 2008 om het leven tijdens een vredesmissie in Afghanistan, toen het voertuig waarin hij zat op een bermbom reed. Met deze vernoeming blijft zijn naam op bijzondere wijze in herinnering. En dat is erg belangrijk, vertelt Marieke Lenstra van het Veteranen Platform, ook aanwezig bij de ceremonie. “Het is belangrijk dat we hen die vielen, eren. Zij belichamen dat vrede en vrijheid niet vanzelfsprekend zijn. Dit is een zichtbaar teken van respect, opdat wij niet vergeten.”

Vader Gerard Schouwink is enorm dankbaar voor het initiatief. “We vinden het echt geweldig. Vlak bij je huis, een viaduct dat naar onze zoon vernoemd is. Dat heeft niet iedereen. Wanneer mensen eronderdoor rijden, zien ze zijn naam, misschien dat ze dan googelen en uitvinden wie hij was.” Zijn vrouw Gisela knikt instemmend, en vult aan: “Hij is er niet meer, maar je bent hem niet kwijt.”

De naamgeving maakt deel uit van een breed nationaal programma van Stichting Coördinatie 75 jaar Vrijheid, samen met het ministerie van Defensie, Infrastructuur en Waterstaat en het Veteranen Platform. Met de vernoeming in Hengelo zijn er nu 46 bruggen en viaducten in Nederland met de naam van een gesneuvelde militair.

'Wie is Mark?'

Luitenant-kolonel Sander Donker was commandant van het regiment waarin Schouwink diende. “Het is belangrijk om stil te staan bij de inzet waarvoor Mark de hoogste prijs heeft moeten betalen”, vertelt hij aan de aanwezigen. Hij kijkt even de zaal rond, alsof hij iedereen persoonlijk wil toespreken. “Wanneer ik onder het viaduct doorrijd, hoop ik dat mijn kinderen vragen: ‘Wie is Mark?’ Dan kan ik vertellen waarvoor hij stond, en over de waarden waarvoor hij stierf. Ik hoop dat mensen die onder het viaduct doorrijden zijn naam googelen en hetzelfde doen. Wij staan op de schouders van onze helden, en dat mogen we nooit vergeten.”

Symbool

Onder luid applaus onthullen de ouders van Mark samen met de burgemeester een verkleinde reproductie van het bord. De echte versie hangt al sinds 18 april, de sterfdag van Mark, aan het viaduct over de A1. Maar dat maakt de dag niet minder bijzonder, vertelt vader Gerard. "Deze dag is voor iemand die er niet meer is, maar altijd zal blijven. Het is een betekenisvol gebaar van alle betrokken partijen."

Na zijn toespraak beginnen de koperblazers het nummer Brothers in Arms van Dire Straits te spelen. De muziek vult de ruimte, terwijl de aanwezigen in stilte blijven zitten. Wanneer de laatste noot is geblazen, komt er langzaam beweging. Stoelen schuiven, mensen staan op en maken een praatje. Na de lunch gaan de aanwezigen weer terug naar hun auto. Misschien dat ze onderweg naar huis wel onder de 'Soldaat der 1e klasse Mark Schouwink' heen rijden...