Hengelose BMX’er terug van WK in Kopenhagen met gouden plak: ‘Mensen willen mijn shirt hebben'

Voor Kleinhesselink is crossfietsen er met de paplepel ingegoten. Al van kleins af aan is hij betrokken bij de sport: “Ik kom uit een motorcrossfamilie. Mijn oom is nogal bekend in de motorcrosswereld en mijn vader is zo’n 35 jaar motormonteur geweest, als het al niet langer is. We hadden altijd wel fietsen bij huis staan en daar kon ik mooi op oefenen.” Vanaf zijn vierde zat hij al op de fiets en vanaf zijn tiende begon hij met het rijden van wedstrijden.

Familiesport

De Hengeloër die oorspronkelijk uit Hengelo in de Achterhoek komt en nu met zijn vriendin en hond in het Twentse Hengelo woont, is het levende bewijs dat BMX een echte ‘familiesport’ is. “Mijn omgeving heeft mij gevormd tot de crossfietser die ik nu ben. Ik kreeg alle support van familie, vrienden en trainers die ik nodig had om op het punt te komen waar ik nu sta”, aldus Kleinhesselink.

Eerste worden op het WK gaat niet zonder slag of stoot: “Ik heb veel getraind en alles gegeven tijdens het WK. Twee weken ervoor was ik in Letland voor het EK; daar ben ik ook eerste geworden. Ik had niet verwacht dat ik met goud terug zou keren. Wel leer je in de sport om je doelen bij te stellen. Mijn eerste doel was om in de finale te mogen rijden. Toen dat mij was gelukt, kwam het volgende doel in zicht; een podiumplek.”

Veel trainen is belangrijk, want tijdens een wedstrijd zijn er verschillende factoren die de uitslag kunnen beïnvloeden: "Eén foutje kan tijdens een race het verschil maken. Zo kan het metalen plaatje onder je schoen, waarmee je vastzit aan het klikpedaal, losschieten. Of er valt iemand vlak voor je, waardoor je razendsnel moet reageren om zelf niet te vallen. Soms botst er zelfs iemand tegen je aan. In mijn geval pakten de keuzes die ik tijdens de wedstrijden maakte goed uit en daardoor heb ik kunnen winnen.”

Kleinhesselink fietst op een crossfiets met 24 inch-banden (cruiser) en een speciaal frame dat hij in Amerika heeft laten maken. De Hengeloër is 2,05 meter lang en daarmee al gauw te lang voor veel standaard crossfietsen: “Ik ben langer dan de gemiddelde BMX’er en dat maakt het voor mij moeilijk om op een reguliere crossfiets te fietsen. Toen ik nog in de groei was, zorgde dat nog niet voor problemen. Maar inmiddels moet de fiets wel echt aangepast worden aan mijn lengte, zodat ik prettig kan racen.”

Fietscrossvereniging

De BMX’er doet aan BMX-racing en treft de nodige voorbereidingen om het maximale uit elke race te halen: “Ik oefen twee à drie keer per week op de baan en drie keer per week train ik in de sportschool.” In het dagelijks leven is de Hengeloër magazijnbeheerder bij een bedrijf in Hengelo. Vanuit zijn werk gaat hij vaak direct door naar de sportschool om de vele trainingen in zijn schema te passen: “Mijn planning is druk, maar wel heel erg leuk. Ik beoefen deze sport omdat ik er veel plezier uithaal.” Zijn enthousiasme voor de sport probeert hij ook over te brengen op andere BMX’ers: “Ik geef iedere donderdagavond training bij Fietscrossvereniging Het Twentse Ros in Hengelo.”

Straat versierd

De Hengeloër reed op dinsdag 29 juli tijdens het WK in Kopenhagen de finale en werd bij thuiskomst in Nederland feestelijk onthaald door zijn buren en familie: “Ze hadden de straat versierd met oranje vlaggetjes en stonden te juichen toen ik thuiskwam. Dit warme onthaal zal ik niet snel vergeten.” Ook geeft hij aan dat meerdere mensen al om zijn oranje wedstrijdshirt hebben gevraagd. Als aandenken laat hij zijn shirt inlijsten.

WK in Australië

Kleinhesselink zou volgend jaar graag zijn titel willen verdedigen in Australië, maar omdat hij dat zelf moet bekostigen, is hij daar voorlopig nog niet op ingesteld: “Mocht het mij lukken om sponsoring te krijgen, dan zou ik zeker graag mijn titel willen verdedigen in Australië.” Hij wil daarom graag een oproep doen aan sponsoren.