Historische stadswandeling door oorlogsverleden Enschede: Doe mee!
Enschede

Kunstenaars doen onderzoek voor De Woonplaats Enschede

Hoe kun je bewoners beter betrekken bij wijkcentra? Woningcorporatie De Woonplaats vroeg drie kunstenaars het te onderzoeken. De antwoorden â drie installaties â zijn te zien in Tetem.

383034 download 24 1
Er zullen altijd professionals blijven bij Prismare in Roombeek, Lumen in Velve-Lindenhof en Stroinkshuis in Stroinkslanden. Maar in de toekomst nemen de bewoners van de wijken het roer in hoge mate over. Dat is het ideaalbeeld van De Woonplaats, eigenaar van de drie wijkcentra. âBij het ontstaan van de wijkvoorzieningen zaten wij aan het stuurâ, zegt manager wijkvoorzieningen Evert van den Beld. âWij zullen steeds meer naar de achterbank verhuizen. De bewoners gaan het overnemen.â

Om de discussie op gang te brengen en mensen tot nieuwe gedachten te inspireren, vroeg de woningcorporatie samen met kunstencentrum Tetem drie kunstenaars onderzoek te doen naar de manier waarop bewoners en organisaties hun nieuwe rol kunnen spelen. Van den Beld: âJe kunt de geijkte weg bewandelen en een standaardenquête houden, maar wij wilden uit onze comfortzone komen. Het is heel interessant om de visie van kunstenaars te zien.â

De kunstwerken van Arletta Els-Wawrzyniak, Françoise Braun en Bram Kuypers zijn tot en met 13 januari te zien in Tetem aan de Stroinksbleekweg. Rond de tentoonstelling âDo It Together Neighborhoodâ wordt 11 december (19.30 uur) een debat gehouden met organisaties en partijen uit Roombeek.

Arletta Elst-Wawrzyniak â Spectrum of White
âBalans in de samenwerkingâ

Haar âSpectrum of Whiteâ is een lichtinstallatie die vertelt dat je samen een mooie constructie kunt bouwen, mits je de balans in de samenwerking vindt. Arletta Elst-Wawrzyniak interviewde daarvoor mensen die betrokken zijn bij wijkvoorzieningen Prismare en Stroinkshuis. ,,Ik heb zoveel verhalen gehoord, van vrijwilligers, professionals, een student die zich inzet voor de wijk, een schoonmaakster. Ze steken veel energie in iets wat voor sommigen totaal niet winstgevend is. Ze doen het met passie en dragen iets bij, wow.â
Haar kunstwerk is een weerslag van wat ze merkte tijdens de interviews. âMensen hebben verschillende belangen, er is veel diversiteit. We zijn met zo velen en iedereen wil iets anders. Mijn werk gaat over die kwetsbaarheid. Samenwerking is in beweging.â
Arletta is blij dat haar âSpectrum of Whiteâ in Tetem te zien is. âKunst moet meer betrokken worden bij het echte leven en niet alleen in grote steriele ruimtes staan voor de elite.â

Françoise Braun â Rolling together
âVerandering roept weerstand opâ

Zonder veel te weten over de wijken, ging Françoise Braun in gesprek met de gebruikers van Prismare en Stroinkshuis. Ze vroeg hun mening: hoe is het wijkcentrum nu georganiseerd en hoe moet het in de toekomst? ,,Straks moeten ze het allemaal zelf doen. Dat is een lang en ingewikkeld proces. Sommige gebruikers zijn profs, andere vrijwilliger. De meest prangende vraag is hoe je met zân allen op een zo open mogelijke manier naar een toekomst werkt waarin de wijkbewoners het zelf regelen.â
Elke vorm van verandering roept weerstand op, zegt Françoise Braun. ,,Heel menselijk. Het is belangrijk dat je je daarvan bewust bent, want ook weerstand kan sturend zijn.â
Van daaruit bedacht en bouwde de kunstenares âRolling Togetherâ, een houten âbalâ waar mensen in kunnen. Hoe meer mensen in het object plaatsnemen, hoe moeilijker het is samen een balans te vinden. ,,Ik wil graag dat mensen het voelen. Mijn werk is een fysieke ervaring.â

Bram Kuypers â Home sweet home sweet home sweet home sweet home...
âMijn kunst lost niets opâ

âGoedemiddag, sorry dat ik stoor. Ik onderzoek de sociale cohesie in deze wijk. Mag ik een kopje suiker lenen?â Bram Kuypers moet met zijn kruiwagen waarin de suikerberg groeide, een opvallende verschijning in Stroinkslanden zijn geweest. ,,Het heeft mij verbaasd dat ik nergens een klap voor mân kop kreeg. De chagrijnen waren op één hand te tellen.â
Zijn installatie bestaat uit de kruiwagen met suiker, en de mokken waarin hij de suiker ophaalde. ,,Mijn kunst lost niets op, maar problematiseert. Kunst gaat over de werkelijkheid en is een methode om kanten van de werkelijkheid die nog niet te zien zijn, zichtbaar te maken.â
De grappigste ontmoeting had de kunstenaar met een banketbakker. ,,Met een suikertaart in zijn auto wachtte hij op een bruidspaar. Toen ik vertelde wat ik aan het doen was, liep hij naar zijn 45-kilometer autootje en haalde er een suikerroosje uit. Dat is een nieuw herkenbaar sculptuurtje geworden.â

© Newsroom Enschede, de samenwerking tussen TC Tubantia en 1Twente Enschede, foto: Lars Smook