afl. 364 De jukebox draait een Duits nummer.
Rob gooide een muntje in de gleuf en drukte de juiste knoppen in. De grijparm kwam tot leven, tilde een singeltje uit de rij en legde het behoedzaam op de draaitafel. De plaat begon te draaien. De naald zakte knisperend in de groef en even later vulde een zachte, meeslepende melodie het café. Dit was zijn kans...
We gaan terug naar de tijd van de jukeboxen in cafés en eethuizen, vooral populair in de jaren 60 en 70. Daar werden muntjes ingeworpen, platen gekozen en herinneringen gemaakt. In Joop’s Jukebox vertel ik zo’n verhaal achter een plaat — en natuurlijk hoor je daarna het nummer waar het allemaal om draait.
Het café gonsde van stemmen, gelach en het zachte rinkelen van glazen. Rob zat met zijn vrienden aan de bar, maar zijn aandacht dwaalde telkens af naar een groepje jonge vrouwen dat vrolijk danste op een nummer dat ze zojuist in de jukebox hadden gekozen. Eén van hen trok onmiddellijk zijn blik. Ze had een warme, donkere huid en glanzend zwart haar dat bij iedere beweging zacht over haar schouders danste.
