Van taboe naar meer acceptatie en weer terug: Almelose roze 50-plusser ziet de geschiedenis zich herhalen

Recente cijfers van het Trimbos-instituut laten zien dat de acceptatie van LHBTI+-personen onder jongeren de afgelopen jaren is gedaald. Flietstra-Spang merkt dit als roze 50-plusser ook. Op haar zestiende kwam ze erachter dat ze op vrouwen viel. In de tijd waarin ze opgroeide, 'werd je met de nek aangekeken' als je op iemand van hetzelfde geslacht viel, vertelt de 74-jarige Almelose. 

Trouwen met een man

Op haar eenentwintigste trouwde ze met een man. Samen kregen ze twee dochters. In de loop der jaren kwamen daar tien kleinkinderen en twee aangetrouwde kleinkinderen bij. "In die tijd deed iedereen dat. Het werd tenslotte van je verwacht dat je met een man zou trouwen. Ik wist niet beter." De Almelose was echter niet gelukkig door omstandigheden binnen het huwelijk, waarna een scheiding volgde. Dat ze op vrouwen valt, was overigens niet de reden dat het echtpaar uit elkaar ging. 

'Hetzelfde schuitje'

Enkele jaren later ontmoette ze de liefde van haar leven. Een vrouw, in dit geval. "Zij zat in hetzelfde schuitje als ik. Ze was gescheiden en viel ook op vrouwen." Samen vierden ze de liefde. Na 22 jaar ontstonden er echter 'barstjes in de relatie die niet meer gelijmd konden worden'. Het stel besloot in 2006 uit elkaar te gaan. Tot op de dag van vandaag hebben beide vrouwen nog contact met elkaar. 

Liefde op het eerste gezicht

Enkele jaren later was de Almelose op zoek naar contact met anderen. Ze keek rond op een activiteitenwebsite en haar oog viel op een fietstocht in Utrecht. Ze nam haar fiets mee in de trein en stapte uit op het station in Utrecht. Daar viel haar oog op een vrouw. "Het was liefde op het eerste gezicht." Vijf jaar lang deelden ze lief en leed, totdat ze uit elkaar groeiden en er een vriendschap overbleef. "We gaan nog steeds bij elkaar op de koffie." 

Pipo

Tegenwoordig gaat Flietstra-Spang als vrijgezel door het leven en woont ze samen met haar hond Pipo, een kruising tussen een toypoedel en een chihuahua. De laatste jaren van haar werkzame leven werkte ze als portier bij Zwanenberg in Almelo. Daarvoor werkte ze als ziekenverzorgster en begeleidde ze mensen bij het lopen op een afdeling voor fysiotherapie. "Dat laatste komt nu ook goed van pas", grapt de Almelose.

Een poos geleden viel ze van de trap en liep ze een driedubbele enkelbreuk op. Haar huidige vrijwilligerswerk als gastvrouw bij het Huis van Katoen en Nu staat daarom op een lager pitje. Met krukken en een scootmobiel beweegt ze zich momenteel van A naar B. 

Op haar vertrouwde plek in de Almelose huiskamer in de binnenstad wilde ze graag haar verhaal doen. Toen Flietstra-Spang werd benaderd voor een interview, vertelde ze direct dat ze niet van stempels en hokjesdenken houdt. "Ik vind het juist belangrijk dat iedereen zichzelf kan zijn. De één is zus en de ander is zo, en dat is prima. Wat mij betreft hoeft daar geen label aan te hangen."

Pride

Waar ze vroeger nog weleens naar de Pride ging om de liefde te vieren, doet ze dat tegenwoordig niet meer. "Toen ik een jaar of dertig was, deed ik daar wel aan mee, maar nu heb ik die behoefte niet meer." Ze merkt ook dat een feest als de Pride negativiteit met zich meebrengt. "Je stoot er ook mensen mee voor het hoofd als je het uitbundig viert." Haar boodschap is dan ook: "Wees jezelf, dat is het allerbelangrijkste." 

Dat de acceptatie van LHBTI+-personen onder jongeren de afgelopen jaren is gedaald, vindt de Almelose schokkend. In haar jeugd was het taboe groot, maar door de jaren heen ging het steeds beter. Dat het kantelpunt is bereikt, doet haar dan ook pijn. "Ik heb vroeger meegemaakt dat ik zelfs uit de kerk werd gezet, omdat ik op vrouwen viel. Tegenwoordig ga ik heel graag naar de kerk en wat ik toen meemaakte, is gelukkig niet meer gebeurd." Ze hoopt dan ook dat mensen zichzelf kunnen en blijven zijn.