Lies ter Haar was menselijke brug tussen de straat en het pluche

Lies ter Haar, geboren en getogen Losserse, was altijd al geïnteresseerd in de lokale politiek. Ze sloot zich in 2004 aan bij Burgerforum. “Rond die tijd was er, na de Laga, sprake van een bestuurlijke en financiële onrust”, vertelde ze dit voorjaar in een interview met Twente FM. Ze vond bij Burgerforum haar politieke thuis, werd fractiesecretaris en kwam in 2006 op de kandidatenlijst. 

Vergaderen 'noodzakelijk kwaad'

Vanaf 2010 was ze fractievoorzitter en dat bleef ze 12 jaar. Als lijsttrekker en fractievoorzitter was ze jarenlang hét gezicht van Burgerforum. Vergaderen vond ze een noodzakelijk kwaad; dat hoorde erbij en moest ook goed gedaan worden, maar liever sprak ze met inwoners over allerlei zaken en probeerde dan ook zoveel mogelijk de helpende hand te bieden. Praktische inzet voor inwoners had verreweg haar voorkeur. 

Voor Ter Haar was politiek meer dan een hobby. Ze was gedreven. Te gedreven soms, zei ze zelf. Zoals haar inzet tegen windturbines net over de grens waar, mede door haar vasthoudendheid, een grote groep medestanders in beweging kwam. Dat ze de Duitse taal uitstekend bleef beheersen, daar zorgden de vele Duitse dossiers die ze hierover las, wel voor. 

Tot aan het gaatje

Het was niet alleen de windturbinekwestie waar ze zich voor inzette. Lies ter Haar wilde op alle gebied het beste voor Losser. Ze ging daarvoor tot aan het gaatje, en als het nodig was nog verder. Zo heeft Losser haar in al die jaren ook leren kennen. Ter Haar stond middenin de Losserse samenleving, was betrokken bij de inwoners, wist wat er speelde en maakte daarvan de vertaalslag naar haar politieke ambt. ‘Als volksvertegenwoordiger ben ik er niet voor mezelf, maar voor de mensen om me heen’, was haar motto. 

Bovenal volksvertegenwoordiger

Zij zag haar politieke rol als een brug tussen inwoners en het gemeentebestuur. Ze zat er niet om het college te pleasen, wel om inhoudelijk de raadsvoorstellen zo goed mogelijk te regelen. En dan mocht het ook schuren. 
Wethouder heeft ze nooit willen worden, op haar LinkedIn werd dat nog eens benadrukt: ‘Bovenal volksvertegenwoordiger’. 

Gedichtenbundel

Ter Haar werkte ruim 25 jaar bij de muziekschool in Losser, ook toen ze al in de raad zat. Ze hield weinig vrije tijd over. Ze las graag, schreef zelf gedichten. Ze publiceerde jaren geleden de gedichtenbundel ‘Een deel van mijn leven’. Lezen en dichten schoten erbij in. “Als ik raadswerk heb liggen, word ik onrustig. Dat moet eerst af. En politiek is nooit af.” 

'Ik ben gek met Losser'

Niets doen was voor haar geen optie, en opgeven ook niet. Een krachtige vrouw, een warme persoonlijkheid. Een integer raadslid, dat zich met hart en ziel inzette voor de mensen. De lokale politiek verliest met haar overlijden een toegewijd en ervaren raadslid. Lies ter Haar heeft niet alleen veel betekend voor haar partij Burgerforum, maar ook voor Losser, haar gemeente. Zoals ze zelf zei: “Ik ben gek met Losser.”