Twentse mannen huilen niet | Documentaire

De Twentse man staat bekend als nuchter en trots. Maar kunnen Twentse mannen ook kwetsbaar zijn en praten over hun gevoelens? In 'Twentse mannen huilen niet' onderzoekt Blom wat er schuilgaat achter de buitenkant van de Twentse man. Via voetbal, streektaal, de keet en kameraadschap ontstaat een eerlijk portret van mannen die hun hart luchten, soms voor het eerst.

Achter de nuchterheid

De aanleiding voor de film is de zelfdoding van Bloms vaderfiguur, die hem leerde dat huilen mag. Vanuit zijn verlies onderzoekt Blom hoe andere Twentse mannen omgaan met verdriet. Hij spreekt theatermaker Laurens ten Den, die vertelt hoe de Twentse taal hem dichter bij zijn gevoel brengt. Heracles-analist Bjorn Wind beschrijft hoe hij de rouw om zijn vermoorde nichtje een plek geeft in het voetbalstadion.

'Ik wilde niets meer voelen'

De rode draad in de film is het persoonlijke verhaal van de 22-jarige Juri Berends. Hij raakte verslaafd en geïsoleerd, omdat hij zijn emoties niet langer wilde voelen. Samen met zijn vriendengroep blikt hij terug op die periode. Wat begint als een vertrouwde avond in de keet, mondt uit in een openhartig groepsgesprek over de angst om kwetsbaar te zijn.

Daarnaast duidt hoogleraar psychologie Gerben Westerhof van de Universiteit Twente de invloed van de Twentse cultuur op de mentale gezondheid van mannen. Ook Blom zelf gaat in gesprek met psycholoog Annet Lentferink over de vraag waarom hij zijn gevoel liever opkropt dan deelt.

Elkaars rolmodel

Documentairemaker Bjorn Blom: “Ik dacht lang dat ik de uitzondering was. Dat ik als Twentse man te gevoelig was. Tijdens het maken van de film zag ik dat veel mannen net zo struggelen met hun gevoelens als ik. En dat we er wél over willen praten, maar soms niet weten hoe. Dan helpt een zetje: een biertje, een voetbalwedstrijd, een grap of juist onze streektaal. Deze film is bedoeld om de innerlijke wereld van Twentse mannen beter te begrijpen. En om te laten zien dat we elkaars rolmodel kunnen zijn. Voor mij is de film ook een eerbetoon aan mijn vroegere rolmodel: mijn vaderfiguur.”