Zijn inspiratie haalde Merlijn Dewasme bij de Ierse singer-songwriter Foy Vance vandaan. Die nam ooit een plaat op in de Schotse hooglanden. Dewasme koos voor het Twentse landschap als zijn onbegrensde studio: "Ik hoorde die plaat en wilde ook de sound van buiten vangen. Dat het zo rauw en puur mogelijk klinkt." Of dat gelukt is, horen we in november. Dan moet de EP 'Wat neem je mee, wat laat je na' uitkomen.
De Hengelose singer-songwriter was eind april, begin mei drie dagen bezig met opnames op zeven plekken in Twente. Klapstuk moest een ballonvaart worden op vrijdag 1 mei, maar het waaide net iets te hard, waardoor die luchtdoop een weekje uitgesteld moest worden. Zaterdag 9 mei lukte het wel.
"We stegen die ochtend om zes uur op bij St. Isidorushoeve en landden anderhalf uur later dankzij de noordoostenwind bij Barchem in de Achterhoek. Nee, we voeren inderdaad een deel van de reis niet boven Twente, maar vanuit de lucht kan het er prima voor doorgaan", lacht de Hengeloër.
Een week eerder had hij de muziek en de clip bij het nummer 'Nu kan ik door!' al opgenomen op de grond, omdat het nog maar de vraag was of die ballonvaart er alsnog ging komen: "Maar toen voelde het niet helemaal af. Zaterdag na afloop hadden we dat gevoel wel." Het nummer verdient een groots decor, vertelt Dewasme: "Het nummer is één en al euforie. Dat gevoel paste perfect bij deze ballonvaart."
Hoewel ze op honderden meters hoogte zaten, hadden de opnames best nog wat voeten in de aarde, lacht de songschrijver: "Ja, want hoe verwissel je een plopkap of een sd-kaart op grote hoogte? Je moet natuurlijk geen dingen laten vallen, maar gelukkig ging dat goed."
En de rest van de opnames, een weekje eerder, hoe verliepen die? "Het liep echt geweldig. We hebben de muziek en de bijbehorende videoclips allemaal tegelijkertijd opgenomen. Omdat ik een goed team bij me had, kon ik me focussen op het spelen en zingen. Als je het op deze manier doet, moet je vooraf alles goed hebben voorbereid. In de studio kun je nog nabewerken, maar nu moest het er allemaal ineen keer goed op staan."
Lees verder onder de afbeelding.
Hij koos de plekken uit vanwege het mooie decor of vanwege het bijpassende verhaal. Een voorbeeld van dat laatste is het nummer 'Wederzijds'. "Dat hebben we opgenomen langs de Schipbeek bij Diepenheim. In de verte zie je het huis waar ik ben opgegroeid.”
Zijn vader is alcoholist. Dat gegeven kleurde een groot deel van z'n jeugd, vertelt hij: "Met hem gaat het nu naar omstandigheden redelijk, maar de drank heeft z'n leven kapot gemaakt. Onze relatie? Die is lastig. Met hem valt geen relatie op te bouwen."
Die ellende leverde Dewasme wel volop inspiratie op: "Dat we die clip daar hebben kunnen opnemen is wel bijzonder. Hiermee is de cirkel voor mij rond."
Het nummer 'Wordt het nog avond?' gaat ook over de getroebleerde relatie met z'n pa: "Dat nummer hebben we opgenomen bij de watermolen in Mander. Het stromende water speelt daarin een belangrijke rol."
Twee nummers moesten wel op een specifieke plek vastgelegd worden. Neem ‘De Kroezeboom’, een lied over de gevolgen van het planten van een zaadje. Of dat nu letterlijk (een verloren eikel in het gras) of figuurlijk is, maar de oudste zomereik van Nederland moest natuurlijk het decor vormen. En 'Als de Regge maar stroomt' moest wel worden opgenomen langs de gelijknamige rivier.
Ondertussen is Dewasme bezig met het ‘uitverkopen’ van z'n huiskamertoernee door Nederland en Vlaanderen: “Ik wil vanaf september 150 gratis optredens verzorgen bij mensen thuis. Inmiddels heb ik er al vijftig vastgelegd.”
Maar waarom gratis? "Ik hoop tijdens die concertjes de nodige platen en andere merchandise te verkopen. Kosten maak ik nauwelijks, alleen reiskosten. Daarnaast lijkt zo'n 150 keer spelen in relatief korte tijd mij heel interessant voor het opbouwen van een fanbase. Zo bouw ik draagvlak op voor een eventuele theatertour."
Begin dit jaar speelde Merlijn Dewasme 'De Kroezeboom' en 'Nu kan ik door!' in de 1Twente-talkshow Hengeloos Peil: