Tien inwoners van Hengelo ontvingen vanmorgen uit handen van burgemeester Sander Schelberg een koninklijke onderscheiding in een met bijna 300 gasten gevulde Stadhuishal. Daarnaast was er een lintje voor een inwoonster van Enschede vanwege haar verdiensten in Hengelo en tenslotte kreeg een Hengeloër een onderscheiding in Borne, vanwege zijn activiteiten in die gemeente.
Cor Homans (74) heeft zich decennialang ingezet voor culturele en maatschappelijke initiatieven. Als initiator en voorzitter van diverse stichtingen leverde hij bijdragen aan erfgoedbehoud en cultuur, onder meer bij SOS Hotlo, muziekvereniging Armonia en Stichting KamaK. Omdat het hier deels gaat om initiatieven die Hengelo overstijgen, mag hij zich als enige van dit twaalftal vanaf nu Ridder in de Orde van Oranje-Nassau noemen.
Homans sprak vrijdagmorgen vol trots over KamaK en de weg die de stichting aflegde om te komen waar ze nu zijn. En daarbij was de gemeente niet altijd behulpzaam, vertelt hij in het hol van de leeuw: "Zes jaar geleden werd ons theater aan het Esrein van ons afgenomen, omdat er daar snel woningen gebouwd zouden gaan worden. Gebouwd wordt er nog steeds niet. Sterker nog, het pand staat er nog."
Toen begon een zoektocht naar een nieuwe stek, vertelt hij: "De oude Storkbieb en villa Markant vielen af, totdat we uiteindelijk op het Hazemeijerterrein onze stek vonden." Burgemeester Schelberg met een glimlach: "Zo zie je maar, elk nadeel hep z'n voordeel, want een mooiere plek had je je toch niet kunnen wensen?" En dat moet zelfs Homans beamen.
Bert Harens (74) heeft zich ruim 30 jaar lang ingezet voor ’t Helmgras, een woon- en werkproject in Enschede voor mensen met een psychische kwetsbaarheid. In 2023 en 2024 had hij een sleutelrol bij de transitie naar een stichting, waardoor het project kon voortbestaan onder de vleugels van Mediant. Schelberg hierover: "U vervulde een sleutelrol bij die overgang, waardoor er voor het personeel en de cliënten nauwelijks iets veranderde en alles voor hen zoveel mogelijk bij het oude bleef."
Anke Vlasblom-Nijhof (71) is al meer dan 25 jaar vrijwilliger bij het Leonardus Hospice Twente, waar zij mensen in hun laatste levensfase en hun naasten ondersteunt. Daarnaast is zij al twintig jaar actief bij Terre des Hommes Hengelo. "Door haar stille kracht en betrouwbaarheid is zij voor velen van grote betekenis", aldus de burgemeester in z'n speech. De vrijwilligster gevraagd naar waarom het werken bij een hospice zoveel voldoening geeft, antwoordt ze: "Je leert er zoveel over het leven."
Riet Boevink-Brummelhuis (85) is ook al jarenlang vrijwilliger voor het Leonardus Hospice Twente én bij Terre des Hommes. Wat betreft haar werk in het hospice zegt de burgemeester: "Wekelijks ondersteunt zij mensen in hun laatste levensfase en hun naasten met een warme en respectvolle benadering." Boevink kwam bij het hospice én bij Terre des Hommes door Vlasblom: "Anke was mijn grote stimulator. Zij werkte er al jaren, ik kwam erbij toen ik met pensioen ging."
Erwin Leis (60) vervult sinds 1996 uiteenlopende vrijwilligersrollen bij voetbalvereniging Tubantia. Hij gaf als sportcommentator en programmamaker het amateurvoetbal een herkenbaar gezicht in de lokale omroep. Ook zette hij zich bestuurlijk in voor sportorganisaties en speelde hij een belangrijke rol binnen het Hengelose carnaval. Bij de Enschedese marathon rijdt hij al jaren uitgevallen atleten naar de finish.
Mede dankzij Bert Schuite (80) is de collectie van Museum Hengelo wat het nu is. Al bijna twintig jaar houdt hij zich bezig met het digitaliseren en restaureren van historische foto’s en het vastleggen van museale objecten. Als fotoredacteur van Hengelo Toen & Nu draagt hij bij aan het bewaren en vertellen van lokale verhalen. "Met zijn passie voor geschiedenis en fotografie levert hij een waardevolle bijdrage aan het cultureel geheugen van Hengelo", aldus de burgemeester.
Voor Hans Beerens (70) geldt min of meer hetzelfde. Ook hij zet zich al jarenlang in voor het behoud en de zichtbaarheid van het Hengelose cultureel erfgoed. Als vrijwilliger bij Museum Hengelo en de Stichting Erfgoed Hengelo droeg hij met z'n kundigheid op het gebied van vormgeving bij aan de presentatie van de Canon van Hengelo. Hij was de afgelopen jaren betrokken bij de voordracht van verschillende andere Hengeloërs. "Maar nu zit ik zelf in het strafbankje", zegt hij lachend, terwijl hij inderdaad in een mooie fauteuil, naast z'n vrouw, zit te wachten op wat komen gaat. En dat is allerminst een straf, moet hij toegeven.
Maarten Visser (79) zet zich al jarenlang in voor ouderen en kwetsbare inwoners van Hengelo en omgeving. Sinds 2004 is hij actief als chauffeur en gastheer bij Samen Uit en draagt hij bij aan het tegengaan van eenzaamheid. Daarnaast was hij jarenlang penningmeester van de diaconie van de Waterstaatskerk en bleef hij ook daarna betrokken bij activiteiten van de kerk.
Binnen motorclub De Toerenteller was Wim Vehof (75) jarenlang een dragende kracht. Daarnaast zette hij zich de afgelopen veertig jaar in voor onder meer scholen, ouderenvervoer, het ANWB Kinderfietsenplan en de Ondernemersvereniging Hengelo Zuid. Veelzijdigheid kenmerkt zijn vrijwilligerswerk. En van een beetje snelheid is Vehof ook niet vies. Als de burgemeester tegen de zaal vertelt dat alle gedecoreerden van onbesproken gedrag zijn (want anders komen ze niet aanmerking voor zo'n onderscheiding), zegt Vehof lachend: "Gelukkig weet ik precies waar er overal in Twente flitspalen staan."
De goedlachse Thea Aansorgh-Ten Dam (76) ontvangt een koninklijke onderscheiding voor haar jarenlange inzet voor de wijk De Nijverheid. Als vrijwilliger bij het VertierKwartier en later het Wijkhuys Nijverheid had zij een centrale rol in het organiseren van activiteiten en het verbinden van bewoners. Ook daarbuiten is zij een vaste steun voor buurtgenoten en verenigingen. Haar man André Aansorgh is er uiteraard ook bij; hij kreeg twee jaar geleden een koninklijk lintje. Als enige van alle gedecoreerden was zij een dag eerder al op de hoogte van wat haar te wachten stond: "Anders was ik vanmorgen gewoon naar het wijkhuys vertrokken. Het werk gaat altijd voor."
Truus Harink (77) woont weliswaar in Enschede, maar heeft zoveel betekend voor de zorg in Hengelo dat ze hier haar onderscheiding opgespeld heeft gekregen. Ze is al zestien jaar actief voor Livio, ze is voorzitter van de Stichting Vrienden van Ambiq en bestuurslid van de Stichting KamaK. Als buurtbemiddelaar levert zij volgens de burgemeester 'een waardevolle bijdrage aan de leefbaarheid en onderling begrip'.
Het landelijke thema van de Lintjesregen luidt dit jaar: ‘Vrijwilligers doen het beter’. Burgemeester Sander Schelberg hierover: "Met de Lintjesregen wordt de grote betekenis van vrijwilligerswerk benadrukt. De gedecoreerden staan midden in de samenleving, brengen mensen samen en maken het verschil op plekken waar dat vaak vanzelfsprekend lijkt. Hun inzet laat zien hoe belangrijk vrijwilligers zijn voor sport, zorg, cultuur, leefbaarheid en onderlinge verbondenheid."
Hengeloër Theo in het Veld (67) kreeg z'n lintje opgespeld in Borne. Hij is onderscheiden voor zijn meer dan veertigjarige inzet voor het Openluchttheater Hertme en het Afrika Festival Hertme. Sinds 1981 was hij actief als vrijwilliger, bestuurslid en coördinator.