Raoul Boer al kwart eeuw aan het roer van even oude Schouwburg Hengelo: 'Waar krijg je de kans die twee functies te combineren?'

Boer zit overduidelijk op z'n plek als directeur-bestuurder van de schouwburg: "Ik ben daarnaast ook de programmeur. Dat laatste maakt dat ik hier zeer waarschijnlijk nooit meer wegga. Vrijwel nergens in een groot theater in Nederland krijg je de kans die twee functies te combineren."

Of hij in september 2001, toen hij in Hengelo begon, al vermoedde dat hij na de nodige banen in Amsterdam (functies bij Theaters Bellevue en Nieuwe de la Mar, Cobra Museum en Stedelijk Museum) voor de rest van z'n leven in de metaalstad zou blijven plakken? "Nee, dat weet je natuurlijk nooit, maar ik had wel snel in de gaten dat er hier een enorme groei te realiseren viel. En dat bleek. We zijn van 115 professionele voorstellingen per jaar gegroeid naar 200 voorstellingen en het aantal bezoekers is in die 25 jaar gegroeid van 40.000 naar ruim 100.000. We gaan dit seizoen voor het eerst de 120.000 gasten aantikken."

In de lift

Landelijk zit het theaterbezoek in de lift, helemaal sinds corona, maar Schouwburg Hengelo doet daar nog weer een schepje bovenop, weet Boer: "Mensen zijn hier kennelijk graag. Als ze eenmaal zijn geweest, komen ze terug. Waar dat aan ligt? De fijne zalen, het programma en het feit dat jongeren (onder bepaalde voorwaarden, red.) niets hoeven te betalen voor hun kaartje."  
Wat volgens hem ook meespeelt is dat de fysieke kassa nog vijf middagen per week open is en dat mensen overal in het pand contant kunnen betalen: "De insteek is altijd: hoe maken we een bezoek aan ons theater zo fijn mogelijk voor artiesten en publiek."

Er zijn een paar onderwerpen waar Boer liever niet over praat. Zoals de oude naam van het theater en de door de stadsbesturen geïnitieerde pogingen om nauw samen te werken met de andere grote theaters in de regio: "Ik kijk veel liever vooruit. Als die oude naam nu weer in de media verschijnt of als er voor de zoveelste keer wordt geschreven over het verleden, blijft ons dat tot in eeuwigheid achtervolgen. Heb ik eigenlijk geen trek in."

Dat wil niet zeggen dat er niet wordt samengewerkt. Zo hebben de grote theaters in de vier grote steden in Overijssel de handen ineen geslagen onder de noemer Stichting 4 Oost. De samenwerking heeft als doel om podiumkunsten te versterken en met name oostelijke gezelschappen een belangrijke plek te geven op de podia.  

Marketingmedewerker Mirella Jellema: "We hebben regelmatig overleg op marketingniveau, zodat er zo min mogelijk overlap is in het aanbod. Zo doet bijvoorbeeld Enschede veel grote musicalproducties, waar wij vooral focussen op dansvoorstellingen. Die overlap is er alleen op het gebied van grote publiekstrekkers, waarvan je weet dat die toch wel uitverkopen."

Boer wil het theater nog jarenlang blijven leiden. Aan pensioen denkt de Hengeloër absoluut niet; zijn leeftijd is een publiek geheim: "Zolang ik nog uitdagingen zie, blijf ik hier. Het werk is al die jaren interessant gebleven. Eerst was er de oplevering van de nieuwbouw, daarna het overleven van de financiële crisis en corona en nu zitten we in een periode van groei. Sterker nog: het theater zit qua voorstellingen en bezoekers aan de max. De zalen zijn nu vrijwel het hele seizoen zeven dagen per week bezet."

Hij geniet er zichtbaar van. Als we dan toch een minpuntje mogen aanhalen: het blijft lastig om een horecaondernemer te vinden die het theatercafé aan het draaien krijgt. De Green Room heeft sinds het vertrek van uitbater Eelko Blankenstein al maanden geen keuken. Wel worden er drankjes geschonken.  

Boer: "We lopen daardoor huurinkomsten mis, maar tegelijkertijd is de drankomzet wel voor ons. Per saldo verliezen we er nu niet veel op, maar we hopen wel dat de onlangs ingeschakelde makelaar weer een ondernemer vindt, die erin wil stappen, zodat we daar ook weer een keuken hebben." Er zijn overigens wel dinerarrangementen mogelijk, dankzij afspraken met twee restaurants in het centrum.