Dianne Harberink stopt met de Wierdense politiek: ‘Ik wilde de klus afmaken voor de mensen die op mij gestemd hebben’

De wieg van Dianne Elferink stond in Vroomshoop, ze groeide op in dit ‘kanaaldorp’. Ze komt uit een VVD-nest en was van jongs af aan politiek geïnteresseerd, zowel lokaal als landelijk. “Ik ben liberaal en ik blijf liberaal”, zegt ze daarover. Ze trouwde met Nijverdaller Freek Harberink en verhuisde, na een paar jaar samen in Vroomshoop, met hem naar Nijverdal. Het stel kreeg twee dochters.

Brilmonturen en herenmode

Harberink-Elferink werkte als praktijkassistent bij een oogartsenpraktijk in Almelo, werd vertegenwoordiger in contactlenzen en stortte zich toen met haar eigen bedrijf op de verkoop van brilmonturen aan opticiens. Inmiddels was haar man in 2010 een eigen zaak in herenmode agenturen. “We verkochten aan herenmodewinkels. Dat nam zo’n grote vlucht dat ik vaak tot ’s avonds half twaalf zijn administratie zat te doen, naast mijn eigen administratie. Mijn zaak heb ik verkocht, en we zijn samen verdergegaan met de herenmode.” 

Harberink Mode Argenturen had zijn showroom in Enter. Toen Freek en Dianne na 33 jaar hun huis in Nijverdal, met de te grote tuin, wilden verkopen en op zoek waren naar een appartement, vonden ze dat in Enter. Een appartement in het centrum, met genoeg slaapruimte om de dochters, waarvan de een in Hoofddorp woonde en de andere in Oostenrijk woont, met partners en kinderen te kunnen laten logeren. Tien jaar geleden verhuisden ze naar het klompendorp. “We hadden inmiddels al veel vrienden in Enter, het voelde meteen goed”, vertelt ze.

Wethouders van buitenaf

In Nijverdal was ze al een aantal jaren actief binnen de VVD. Ze zat in schaduwfractie, en hielp mee aan de coalitievorming. “We kozen voor twee wethouders van buitenaf, dat leverde toen nogal wat commentaar op. We kozen iemand van CU en D66. Het gaat er als wethouder niet om welke partijkleur je hebt, wel wat je kunt en doet.”

Fractievoorzitter en lijsttrekker

Eenmaal overgeschreven naar de gemeente Wierden nam Rita Ekkelenkamp, toenmalig fractievoorzitter van VVD Wierden, al snel contact met haar op. In 2012 zat ze in de schaduwfractie in de gemeente Hellendoorn. Bij de verkiezingen in 2018 stond ze op de lijst van de VVD Wierden en kwam in de schaduwfractie. In 2022 werd ze fractievoorzitter en lijsttrekker. “Rita zat drie periodes in de raad, dat is het maximum bij de VVD. Op dat moment was er geen opvolger en ze vroegen mij. Dat zat helemaal niet in de planning.” Maar ze stemde toe. Dat ze ruim drie jaar later zou breken met de VVD, was op dat moment niet denkbaar.

Ze is nu de nestor van de raad. Of ze bij haar afscheid op 30 maart ook een speech houdt, weet ze nog niet. “De VVD heeft weinig voor elkaar gekregen, ik ga er straks niet staan en mezelf op de borst kloppen. Ik heb mijn best gedaan, maar tegen de huidige coalitie kun je niet vechten als oppositie; NEW en CDA sluiten de rijen. Ik heb wel echt oppositie gevoerd, dat wel. Ik was een van de aanjagers voor de koopzondag, en was tegen de scholenbouw in Enter.” 

Gemeentenaam...

“Dat winkels op zondag open mogen, vind ik heel belangrijk. Je hoeft niet open, je mag open: helemaal liberaal. Ook de veiligheid: camera’s bij het station. Maar dat moest van Pro-Rail teruggedraaid worden. Mooi is ook dat er nu meer participatie is, dat inwoners meer betrokken worden bij plannen. Jammer is dat sommige inwoners wel commentaar hebben op beslissingen, maar er niet zijn als ze hun stem kunnen laten horen op een informatieavond van de gemeente. Politiek begint hier, bij de eigen inwoners, inwoners die meedenken met plannen van de gemeente.” Dat gebeurt nog te weinig, vindt ze. “Er spreken me nu nog mensen aan die de nieuwe school in Enter maar niks vinden. Maar op de bijeenkomst daarover zat maar 30 man.” 
“Heel graag had ik voor elkaar gekregen dat de gemeentenaam veranderd ging worden naar Wierden-Enter. Ik had nooit verwacht dat Enterse raadsleden het hier niet mee eens waren.” Lachend: “Misschien komt in de toekomst nog een andere partij hiermee.” 

Bemoeienis regionale VVD-bestuur

Medio 2025 zegde ze het lidmaatschap van de VVD op. Ze was niet de enige, het rommelde in de VVD-gelederen. Wierdens burgemeester, Doret Tigchelaar, liet zich eerder al schrappen als lid. Met name de bemoeienis van het regionale VVD-bestuur was Harberink een ergernis. “De toenmalige voorzitter zat bij onze vergaderingen en gaf aan wat we moesten doen. Het voelde voor mij niet meer vrij om onze eigen politiek te bedrijven. Het zorgde ook voor problemen daarover in onze eigen fractie.” Met pijn in het hart zegde haar VVD-lidmaatschap op en ging als zelfstandig raadslid verder. “Ik wilde de klus afmaken voor de mensen die op mij gestemd hebben. Ik ben wel geen VVD-lid meer, maar ik blijf liberaal.” Na een korte stilte: “Ik was graag VVD-er gebleven.” Inmiddels is ze lid van JA21. 

Even was er nog sprake dat Wierden met een nieuwe lokale liberale partij mee zou doen aan de gemeenteraadsverkiezingen. "Alles lag klaar voor de notaris, ik had zo'n 14,15 mensen op de lijst kunnen krijgen. Maar allemaal zonder ervaring." Ze had dan zelf betrokken moeten blijven, en dat wilde ze niet meer. “Drie jaar geleden namen onze dochter en haar man ons bedrijf over. Tot die tijd toe zijn we altijd druk geweest. Volle weken, weinig vrije tijd. Zondags vanaf negen uur ’s morgens tot in de middag stukken lezen. Ik had altijd de laptop open staan, als ik overdag even tijd had, ging ik stukken lezen. Mijn man is 70, ik ben 69, tijd om te stoppen.”

“Ik heb een hele fijne tijd gehad in de raad in Wierden. Ik vond het raadswerk heel leuk. Je kunt elkaar in de vergadering afmaken, en dan daarna samen buiten een sigaretje roken. Toen ik fractievoorzitter was zaten we hier aan de keukentafel te vergaderen met z’n allen. Tot een uur of tien vergaderen, daarna een borrel op tafel. Dat maakte ook dat je fractie heel hecht was. Ik heb met de meesten van hen nog contact.” 

Veel geleerd

“Ik heb veel geleerd, over mezelf, over mensen. Inwoners van Nijverdal en Enter zijn totaal anders. In Nijverdal is het allemaal wat afstandelijker, hier is het close. Daar is het joajoa, en dan eigenlijk nee bedoelen. Hier zeggen ze direct ja of nee, je weet gelijk waar je aan toe bent. Dat had Vroomshoop en dat herkende ik in Enter. Ik voelde me hier direct thuis. Binnen een half jaar was ik voorzitter van de buurtvereniging hier.” 

Geen verplichtingen meer

Het dorpse van Vroomshoop vond ze, na 33 jaar, terug in Enter. Nadrukkelijk: “We gaan niet meer weg uit Enter.” Het appartement is boven Brasserie R-1854. Staand op het balkon kijkt ze de Dorpsstraat in. “Ik hou van de reuring van het terras”, knikt ze. Wat ze gaat doen met al die vrije uren weet ze nog niet. “We hebben nu geen echte verplichtingen meer en willen er echt van genieten, als we gezond blijven. In elk geval vaker naar de dochters, op de kleinkinderen passen. En fietsen kunnen we vanuit Enter ook heel mooi.”