Heracles Almelo heeft met 1-1 gelijk gespeeld tegen Excelsior Rotterdam. Een uitslag die deze vrijdagavond voelt als verlies in een Asito Stadion, waar de hoop op lijfsbehoud en de angst voor degradatie al weken met elkaar botsen. “Het hadden hele belangrijke punten voor Heracles moeten zijn!”
Het is vrijdagavond, negen graden en het stadion vult zich langzaam terwijl de zon achter de tribunes verdwijnt. Ondanks de sportieve crisis hangt er een warm verwachtingsgevoel in de lucht. Iedereen weet dat Heracles een resultaat móét halen om in het spoor van de nacompetitie te blijven. De stadionklok tikt door en het voelt als vijf voor twaalf.
Wanneer beide elftallen het veld betreden, klinkt er gejuich vanuit alle hoeken. Zelfs het half gevulde uitvak van Excelsior laat zich horen. Zodra de warming-up voorbij is, galmt “Dat Kan Allemaal in Almelo” door het stadion. Het sfeervak jaagt, zingt en drijft de spelers richting aftrap.
Heracles begint fel en krijgt via Ajdin Hrustic al snel een grote kans: zijn schot belandt op de lat. Het publiek leeft mee, maar voelt tegelijk dat elke misser zwaar weegt. Na een reeks kleine kansen volgt in de 22ste minuut de ontlading. Een hoekschop wordt verlengd en Sem Scheperman schiet de bal beheerst in de lange hoek. Het stadion explodeert van opluchting. Hoop neemt de overhand.
In de rust wordt het donker in het stadion en zwaaien telefoonlampjes mee op André Hazes, als een moment van verbondenheid in een seizoen vol onrust. Daarnaast blijft het stadion geloof hebben in een goed resultaat, iets wat toeschouwer Stijn mooi verwoordt: “Ik ging de rust in met vertrouwen. Ik hoop echt dat de 2-0 er komt en dat Heracles erover heen gaat.”
Maar de tweede helft begint stroef. Kleine overtredingen, irritaties en telkens net niet. In de 56ste minuut slaat Excelsior toe via een counter Derensili Sanches Fernandez scoort de 1-1. Vrijwel meteen daarna valt Scheperman geblesseerd uit, uitgerekend de speler die Heracles tot dan toe het meeste bracht. Het publiek voelt de kanteling.
Heracles blijft zoeken naar kansen; het wil maar niet lukken. Toeschouwer Micah van der Woude vat het na afloop zo samen: “Het was wat minder energie en er werden meerdere ‘domme’ overtredingen gemaakt. De wissels van Mario Engels en Limbombe hebben gezorgd voor beter spel, maar het heeft tot niks geleid.”
Heracles zet in de slotfase nog druk. Tevergeefs. De beslissende goal lijft uit. De 1-1 wordt met teleurstelling ontvangen door het publiek. Buiten het stadion ontstaat nog even een grimmige sfeer rond een protestspandoek dat snel weer wordt weggehaald.
Supporters zijn verdeeld over de afloop van dit seizoen. In supporter Van der Woude gaat nog een sprankje hoop schuil: “Ik zie nog wel kans op nacompetitie, maar helemaal wegkomen uit de degradatiezone zie ik na deze avond niet meer gebeuren.” Stijn heeft minder vertrouwen in de komende wedstrijden. ”Deze wedstrijd was het duel om te laten zien dat je nog in de eredivisie thuishoort.”
Met zes wedstrijden te gaan, wacht over twee weken SC Heerenveen. De klok tikt door, de hoop is nog niet volledig vervlogen na Excelsior thuis.