Dit stel runt een kleinschalig zorghuis in Enschede: 'Onze kinderen groeien met de bewoners op en andersom'

Een Thomashuis is een woonzorgcomplex dat gerund wordt door een stel: de zorgondernemers. Er wonen doorgaans acht à negen bewoners met een verschillende zorgvragen. Zij hebben ieder een eigen kamer die ze naar eigen smaak inrichten. Het idee is dat bewoners en zorgondernemers samenleven op een zo gewoon mogelijke manier, alsof ze een groot gezin vormen. Het duo wordt verder ondersteund door zorgmedewerkers en vrijwilligers.

Zo leven ook Samantha Vermaning, Milan te Winkel, hun twee kinderen en negen bewoners van 23 tot en met 61 jaar met licht tot zwaar verstandelijke beperkingen samen in een karakteristiek pand met een ruime, groene tuin in de Enschedese wijk Helmerhoek. 

Passie voor zorg

“Via Facebook kwam ik het Thomashuis-concept tegen”, legt zorgonderneemster Samantha Vermaning uit. “Daarvoor kende ik het helemaal niet. Ik was meteen verkocht, maar het leek me in eerste instantie niets voor Milan.” Het idee blijft in haar hoofd hangen. Na een gesprek met haar partner is ook hij snel overtuigd, ondanks zijn andere achtergrond.

Milan te Winkel is ondernemer in hart en nieren, maar heeft geen zorgervaring. “Toch denk ik dat ik altijd al een passie voor zorg heb gehad”, licht Te Winkel toe. “Ik ben gewoon een ander pad ingeslagen. In een ander leven had ik misschien wel een zorgopleiding gedaan.” Dat hij nu ondernemen kan combineren met zorg – samen met zijn partner – voelt voor hem als een logische stap.

Zorg op maat

Vermaning werkte eerder in een grote instelling als zelfstandig zorgbegeleider. “Het mooiste van mijn werk vind ik het creëren van een veilige en ondersteunende leefomgeving. In tegenstelling tot een grotere organisatie, kunnen we hier echt de zorg geven die bij ons past. Dat ligt in ons hart.”

Ook zorgverlener Angelo Jansen, die al zestien jaar werkzaam is bij het Thomashuis Enschede en naar eigen zeggen zo’n beetje bij het meubilair hoort, waardeert deze manier van werken. “Ik houd van de interactie met mensen”, legt hij uit. “Bij mijn vorige werk zeiden ze altijd dat ik te close was met bewoners of cliënten. Maar hier mag dat.”

Persoonlijke connecties

De hechte band tussen de tien zorgverleners en de bewoners is direct merkbaar. Bewoonster Mirjam is enthousiast over haar woonplek: “We doen vaak leuke dingen. Zo gaan we iedere week bowlen en zwemmen. Het is hier heel gezellig, behalve als we ruzie hebben. Dan heb ik soms tranen.” Maar dat komt altijd weer goed. “We zijn allemaal vriendjes en vriendinnetjes."

Ook de dynamiek tussen de bewoners en de kinderen van het Enschedese stel is bijzonder. “Ze zitten vaak samen te kleuren of te knutselen”, vertelt Vermaning. “Dat is prachtig om te zien. Ze zitten qua gedrag en niveau op dezelfde leeftijd en begrijpen elkaar echt. Onze kinderen groeien met de bewoners op en andersom.”

Verbouwing

Toch zitten Vermaning en Te Winkel niet stil. Nog vóór de verhuizing pakten ze het privégedeelte van het pand grondig aan en ook de gezamenlijke keuken en woonkamer zijn vernieuwd. “We voelen ons al helemaal thuis”, zegt Te Winkel. “En we hebben nog grootste plannen. Het oude atelier naast het huis willen we slopen en vervangen voor een blokhuis dat geschikt is voor dagbesteding.”