Dankzij kinderen, kleinkinderen en thuiszorg kan briljanten Hengelo's bruidspaar Uz thuis blijven wonen
Servet Uz kwam in 1960 naar Nederland, zijn vrouw Ayse drie jaar later. "Mijn moeder kon het alleen zijn in Turkije niet aan en werd in Hengelo herenigd met m'n vader, die bij Hollandse Signaalapparaten werkte." Dat vertelt dochter Selma op de vooravond van het huwelijksfeest van haar ouders. Vandaag, zaterdag 8 november, zijn ze 65 jaar getrouwd.
Ze wonen nog zelfstandig in hun huisje aan de Isaacstraat in de Berflo Es-Noord. Dochter Selma: "Ze krijgen veel hulp van kinderen, kleinkinderen en zorginstanties. Er is dag en nacht iemand bij hen in huis. We zullen onze ouders verzorgen tot het einde. Dat zit in onze cultuur en we doen het met liefde."
51 nakomelingen
Gelukkig voor Selma hoeft ze het niet alleen te doen. Het gezin Uz-Özbay telt zeven kinderen, 23 kleinkinderen en inmiddels 21 achterkleinkinderen. De oudste drie kinderen werden in Turkije geboren, de rest in Hengelo.
Iedereen die in de buurt woont, draagt z'n steentje bij. Dat is wel nodig, omdat Servet (90) enige tijd geleden een tia heeft gehad, waardoor zijn rechterkant niet meer functioneert. Daarbij is hij dementerend. Ayse (83) is bijna blind en na een val heeft ze last van haar wervels.
'Dag meisje'
Toch zijn ze nog blij met elke dag. "Mijn vader gaat vijf dagen per week naar de dagopvang in Enschede. Hij gaat dan 'een dagje uit', zoals hij het zelf noemt. Als hij 's ochtends vertrekt, zegt hij altijd: 'Dag meisje, ik ga weg'. Ja, tussen mijn ouders zit het wel goed", lacht Selma.
'Grote eer'
Wat ze ervan vinden dat de burgemeester op bezoek komt? "Oh, dat zien ze als een grote eer. We moeten nog een datum voor een feest plannen, maar voor mijn ouders is de komst van de burgemeester al heel bijzonder."
Download onze app
