Tijdens de Week van de Amateurkunst liepen mensen met en zonder beperking door de binnenstad van Enschede om kunstwerken te bekijken en hun mening te delen. Het was onderdeel van een samenwerking tussen Concordia en Aveleijn, waarbij deelnemers ook zelf culturele programma’s organiseerden. Deze vrijdag werd het initiatief beloond met de Gouden Prokkel 2025.
De Gouden Prokkel is een prijs voor projecten waarbij mensen met en zonder verstandelijke beperking elkaar ontmoeten. Concordia en Aveleijn wonnen in de categorie Beeldvorming en betekenis. De jury prees hun aanpak die kunst, zorg en cultuur op een gelijkwaardige manier verbindt.
Het project is een samenwerking tussen Concordia, culturele instelling in Enschede, en Aveleijn, een organisatie voor mensen met een beperking. Cliënten van Aveleijn worden hierbij actief ingezet als cultuurprogrammeurs. In voorafgaande ronde tafelsessies bespraken de deelnemers met Concordia hoe ze kunst en cultuur toegankelijk kunnen maken en leerden ze plannen, communiceren en keuzes maken.
Uit deze sessies kwamen verschillende programmaonderdelen voort. Zo werd de film Tegendraads bij Concordia door hen geprogrammeerd, stelden ze een expositie samen die nog tot eind oktober te zien is en hielpen ze mee aan het muziekprogramma tijdens het Wijkfestival in Mekkelholt.
Tijdens de Prokkelweek gingen de cultuurprogrammeurs op pad in de stad. Ze bekeken kunstwerken, maakten aantekeningen, deelden hun mening en maakten er vervolgens een strip van. Dat was de activiteit die de Gouden Prokkel opleverde.
De deelnemers reisden deze vrijdag in een busje af naar Utrecht. Vol met enthousiasme, maar ook de nodige spanning. “Eentje dacht: we gaan sowieso winnen. Een ander had de avond ervoor niet zo goed geslapen", vertelt Ellen Peters van Concordia. "Toen het verlossende woord kwam, juichten ze allemaal."
De cultuurprogrammeurs zijn trots op hun werk. “Normaal hangen ze hun kunst op in een ziekenhuis of instelling. Nu komen mensen speciaal naar Concordia om hun werk te zien. Dat stukje waardering is heel belangrijk", weet Peters. “Een jongen zei bijvoorbeeld: ik kan veel beter voor groepen praten. Iemand anders heeft juist weer geleerd om te organiseren."
"Maar ook wij leren ook heel veel. Bij het programmeren van de film Tegendraads hebben we bijvoorbeeld een pauze ingevoerd. Normaal doen we dat nooit, maar nu kon het publiek even de benen strekken. Daar blijkt dus behoefte voor te zijn. Dat komt allemaal van de cliënten van Aveleijn."
De prijs betekent een stimulans om het project verder uit te bouwen. Peters: “Mijn droom is dat cultuurprogrammeur zijn bij Concordia een soort dagbesteding wordt. Voorbij de standaard dagbesteding. Want waarom zou ik beter kunnen programmeren dan iemand met een beperking? Zij kunnen ook gewoon meedoen aan de maatschappij. Dat wil ik op de kaart zetten."