Hengelose wijk Slangenbeek: zorgen om verborgen armoede en raddraaiers op fatbikes

Bijvoorbeeld over jongeren op fatbikes. Vaak met hun hoofden verstopt in capuchons, zodat ze anoniem rotzooi kunnen trappen. "Die gedragen zich inderdaad vaak vervelend naar bezoekers en beheerders van het wijkcentrum. Dat speelt overigens ook elders in Hengelo. Deze jongeren verplaatsen zich steeds. Op het moment dat het ze ergens te heet onder de voeten wordt (lees: de politie komt opdagen, red.), vertrekken ze naar een volgend wijk- of winkelcentrum."

Verveling

Eskes denkt dat het te maken heeft met de uitzichtloosheid van hun bestaan. Simpel samengevat: met verveling. Zou je ze niks kunnen bieden dan? Eskes zucht: "We hebben wel eens geprobeerd om de jeugd bij de wijkraad te betrekken. Dat is een paar jaar geleden aardig gelukt, maar uiteindelijk wilde Jantje niet meer komen, omdat Pietje ook kwam. Die zaten in rivaliserende groepen en wilden niks met mekaar te maken hebben." Hij lacht: "Tegenwoordig zitten we weer met alleen maar oudjes in de club."

Jongerenwerk Skillz had ooit een jeugdhonk in de wijk, vertelt hij: "Maar toen er geen jeugd meer kwam, is dat opgeheven. Als wijkraad kunnen wij niet zoveel doen, behalve activiteiten organiseren."

Dat zou kunnen in het wijkcentrum, maar eerst moet daar verbouwd gaan worden. Vier jaar geleden spraken we Eskes over zijn wensen voor de wijk. Hoog op zijn verlanglijstje stond toen de aanpak van dat gebouw. "Het belangrijkste is een ontmoetingsruimte. Die missen we nu. We drinken ons kopje koffie nu noodgedwongen in de hal", vertelde hij destijds.  

Vier jaar later gevraagd naar de stand van zaken begint Eskes te lachen: “Er is eindelijk goed nieuws! Nadat de gemeenteraad anderhalf jaar geleden akkoord heeft gegeven op het beschikbaar stellen van 8 ton voor de verbouwing is er onlangs een projectleider aangesteld. Het wordt een zogenoemd ‘speerpuntproject’ op het gebied van energieneutraal bouwen. Dat betekent dat er extra geld beschikbaar wordt gesteld voor een grootschalige verduurzaming. Hopelijk kan de bouw volgend jaar beginnen en zijn we in 2027 klaar.”

Bij die verbouwing wordt de grote zaal, die nu wordt gebruikt als dansstudio, een verdieping hoger geplaatst; op de plek van het huidige dakterras. Dan kan de vrijgekomen ruimte beneden als ontmoetingsruimte dienst gaan doen. Eskes: “Dat is het plan van de architect, dat nu moet worden uitgewerkt. Met name de ouderen uit de wijk zitten al jaren te springen om een ruimte waar ze terechtkunnen voor een praatje en een kop koffie. Dat bleek al uit een enqûete, die we zes jaar geleden hebben gehouden onder de inwoners en die behoefte wordt alleen maar groter.”

Daarmee zijn die zorgen straks hopelijk verleden tijd. Op de vraag of er zaken zijn waar Slangenbekers nog meer wakker van liggen, moet Eskes even nadenken: “Op het eerste oog is het een nette wijk. Geen problemen met afval bijvoorbeeld, zoals in de rest van stad. Wel hoor ik via via van verborgen armoede. Zelfs bij tweeverdieners, die door hoge energielasten en stijgende inflatie moeite hebben om de eindjes aan elkaar  te knopen. Dat merken ze op de scholen, waar kinderen regelmatig zonder ontbijt aankomen. Maar dat is niet iets waar de wijkraad iets aan kan doen, denk ik.”