Zestig campers veranderen binnenstad Enschede in kampeerdorpje: 'Dit zijn de kersen op de taart'

Verschillende campers komen het van Heekplein opgereden. Echte 'camper campers', gewone busjes, een oude brandweerwagen, maar ook gewoon een Fiat500 met daktent. Iedereen krijgt een plekje toegewezen.

Marjolein en Martin staan als een van de eersten. Camper waterpas, hond tevreden, stoeltje uitklappen maar. "We zagen het toevallig online", vertelt Martin. "We zijn hier nog niet eerder geweest en kijken gewoon wat er op ons afkomt."

"Je merkt snel of er een beetje leuke mensen staan", lacht Martin. "Camperaars zijn vaak op zichzelf. Maar onze buurman? Heel leuk."

"De vrijheid is geweldig"

Sjouke Visser en Ellen Poorthuis uit Glanerbrug zijn er ook voor het eerst. Vorige edities wilden ze ook al meedoen, maar ze waren steeds op vakantie. Nu zijn ze net een week terug uit Italië.

De camper van het vrolijke stel is comfortabel en gezellig. Ook binnen. Overal lichtjes, een nette douche en wc, een heerlijk breed bed. "Zo groot heb ik hem thuis zelfs niet", grinnikt Ellen. Op het aanrecht staat een basilicumplantje. Hij lijkt zelfgepoot. "We nemen altijd een heel plantje mee op reis, dat vinden we leuk. Dat is dan hét vakantieplantje."

De wijn wordt openggetrokken. Sinds ze met pensioen zijn – hij als vrachtwagenchauffeur, zij vervroegd eruit en altijd in de zorg – trekken ze er samen op uit. De positiviteit straalt er vanaf. Het kamperen vinden ze geweldig. "Vooral de vrijheid is fijn", vertelt Ellen. "Je hoeft niks. Je kan gaan en staan waar je wil. En je hoeft ook geen geweldige kleren aan ofzo."

Wat ze leuk vinden aan het slapen in de binnenstad? Sjouke: "Het is gewoon uniek. Dit zijn toch gewoon de kersen op de taart in het leven." Hij lacht, maar vult wel direct aan: "Het kan wel een beetje rumoerig worden vannacht hebben we begrepen. Het is toch zaterdagavond he. Maar dat hindert ons niet."

De pensionado's hebben geen ontbijt meegenomen. Dat doen ze morgenochtend wel als het marktje wordt opgezet rondom de stadscamping. Of ze duiken even de Oude Markt op. "Maar, ik krijg wel koffie op bed. Toch Sjouke?", lacht Ellen.

Oldtimers

Tussen de moderne campers valt het meteen op: een rode Renault Estafette, met Harley Davindson- en bloemenstickers. Het campertje ademt "hippie". En dat is precies de bedoeling. Overal hangen lampjes en andere tierelantijntjes. Zelfs een kleed is neergelegd.

Moeder Simonneke en zoon Timothy komen met de oldtimer vanuit Utrecht. Daar vertrokken ze al om elf uur 's ochtends, terwijl ze pas om 21.00 uur op het terrein konden. "We wilden niet 's avonds pas vertrekken", legt Simonneke uit. "Dus zijn we ergens in een volksbuurtje in Enschede neergestreken. Daar hebben we heerlijk gezeten en net nog even wat macaroni gegeten", vertelt ze lachend.

Simonneke handelde vroeger in auto's. Ook reed ze zelf in 'stoere bakken' en was ze veertien toen ze voor het eerst motor reed. Een stoere chick. Dat kun je wel zeggen. De Estafette-bus vond ze online. "Ik ben direct naar Friesland gereden op hem op te halen. De vorige eigenaar was net overleden. Ik ben de tweede die hem heeft. En als je zo'n ding hebt, zit je gelijk in de Estafette-club." Door die groep ontmoeten ze mensen in het hele land. Morgenochtend komen er zelfs even wat mensen op bezoek in de Enschedese binnenstad.

Het duo kampeert veel. Ook staan ze veel op hippiefestivals. Binnenkort gaan ze naar Woodstock. Wat ze in Enchede brengt? Simonneke: "Dit is toch een unieke kans? Ik heb echt nog nooit in een binnenstad gekampeerd."

De band tussen moeder en zoon is voelbaar warm en vanzelfsprekend. "We zijn echt een team", vertelt moeders. Onlangs knapte Timothy de auto van binnen op. Onder andere om het efficiënter in te richten, omdat moeders minder mobiel wordt. Maar, het karakter wordt wel goed behouden. Ze laten het zien. "Kijk hier", roept Simonneke - en ze loopt naar de achterkant van de wagen. "Een opbergplek voor pannetjes." Timothy vult aan: "Dit vakje, daar passen precies vier luciferdoosjes in. Echt grappig hoe die eerste eigenaar daar over na heeft gedacht."

Morgenochtend ontbijten ze gewoon voor de deur. Op hun stoeltjes. Met zelfgemaakt ontbijt. Niet uit de stad. Simonneke: "Dat is nou eenmaal hoe het hoort".

Een eigen wereldje

Het Van Heekplein ademt kampeerzin. Er staan nog geen marktkramen, er is nog geen geur van churros of gebakken vis. Alleen wat campers, kleedjes, lampjes – en hier en daar een nieuwsgierige voorbijganger die even blijft hangen.

De stad raast op afstand door, maar hier ontstaat langzaam een wereldje op zichzelf. Buren worden begroet en drankjes worden uitgedeeld. Straks is er nog een avondprogramma, maar de ontmoeting is al begonnen.

Morgen wordt ditzelfde plein wakker als zondagmarkt. Dan schuiven de campers wat op en mengen zich met kraampjes en koopjesjagers. Maar nu is het nog even helemaal van hen.