Het komt met bakken uit de hemel in het Volkspark in Enschede. Onder twee tentjes schuilen zo’n vijftig hardlopers die zich er niet door lieten weerhouden. Ze zijn gekomen voor de eerste trainingsclinic van de Singelloop, het traditionele rondje over de Enschedese singels dat op 14 september weer wordt gehouden. Ondanks de doorweekte start is de sfeer warm. “Ik ga door tot ik honderd ben.”
Het is deze woensdagavond de allereerste keer ooit dat de organisatie zo’n clinic vooraf aanbiedt. “Zo’n 85 mensen hadden zich aangemeld, de opkomst valt me gezien het weer nog heel erg mee”, vertelt Harry Dijk, organisator van de Singelloop én trainer deze avond. “Er zijn mensen die al vaker liepen, maar ook beginners.”
Voor Erwin ten Donkelaar is de Singelloop inmiddels vaste prik. Hij deed al minstens dertien keer mee. “Het is gewoon verslavend. Als ik iemand zie lopen, moet ik ook weer in de schoenen springen.” Hij herinnert zich vooral de editie van twee jaar geleden, toen hij meeliep met een gehandicapte jongen uit zijn bedrijventeam. “Die liep zonder training mee en sprintte er op het einde ineens vandoor. Fantastisch moment.”
Aan de andere kant van het spectrum staat Annemiek Riemersma. Voor haar wordt dit de eerste keer. “Ik vind het wel spannend, acht kilometer is echt heel ver. Maar gelukkig heb ik support vanaf de zijlijn, dat is fijn. We gaan het halen.” Ze begon twee maand geleden met trainen, de clinic helpt haar beter voorbereid te zijn. “Ik weet nu dat je rustig moet starten. Niet te hard van stapel.”
Amber Kraaij liep vorig jaar haar eerste Singelloop in 1 uur en 10 minuten. “Mijn vader maakte de opmerking: oh, je hebt ook nog gerend tussen het wandelen door”, lacht ze. Hij zal het weten: ze trainde het hele jaar ‘een beetje’ en is vastberaden haar tijd te verbeteren. “Ik kan nu meer blijven kletsen tijdens het rennen”, zegt ze wederom met een glimlach. “Dat is belangrijk.” Ze waardeert de tips over warming-up en techniek: “Ik wist überhaupt niet hoe dat moest.”
Ook Christine van Pareren (73) is van de partij. Ze liep al meerdere keren mee als oudste deelneemster. “Ik hoop andere vrouwen - en hun mannen - te laten zien dat het nog kan. Want ik krijg nog steeds vaak te horen: moet je dat nou nog doen?” Terwijl dit juist is wat haar fit houdt. “Als ik kan ga ik door tot ik 100 ben.”
Lees verder onder de afbeelding.
De Hengelose vindt de Singelloop massaal, maar enorm gezellig. “Net een feest. Eigenlijk vind ik elke wedstrijd een feest: vooraf en achteraf, tussenin niet.”
Harry Dijk ziet de loop door de jaren heen uitgroeien tot een steeds groter evenement. In de begindagen was hij organisator én deelnemer. “Toen was de start bij het oude Tubantia-gebouw. Ik hielp ’s ochtends mee opbouwen, kleedde me vijf minuten voor de tijd om en liep mee.” Hij was een van de snellere lopers. “Na de finish ging ik weer verder met water uitdelen aan mensen die nog bezig waren.”
Toen de start en finish in 2009 naar het Volkspark verhuisde, begon het volgens Dijk echt te groeien. “Steeds meer deelnemers, steeds meer sfeer. Ook dit jaar lijken we weer een recordaantal lopers te hebben.” Hij herinnert zich de allereerste editie op de huidige locatie nog goed. “We waren vanaf zeven uur ’s ochtends aan het rennen om alles op te bouwen. Om kwart over twee was pas alles klaar.” Vlak voor de loop dus. “Je was kapot, maar het was te gek.” Ze leerden ervan. Inmiddels begint de opbouw al op donderdag.
Ook de ‘corona-editie’ blijft hem altijd bij. De Singelloop was toen de enige wedstrijd in Nederland die als test mocht doorgaan. Het startveld werd opgedeeld in vakjes van één bij één meter. Dijks werk. “Ik heb de hele zaterdag met een kalkmachine gestaan. Zo’n ding van de voetbalclub, waarmee je lijnen trekt. Iedereen moest in z’n eigen vak staan, op afstand. Dat beeld vergeet ik nooit meer.”
Lees verder onder de afbeelding.
Zijn gouden tip voor lopers: niet te warm aankleden. “Zelfs als het fris is: geen jasjes, geen lange broeken. Eén laagje is genoeg.”
Op 31 augustus is er nog een tweede trainingsclinic. De Singelloop zelf is op 14 september.