Ze heeft zelf een verleden als medewerker in de zorg, maar op dit moment is Kimberly Meijer zelf een zorgen'kind'. Ze zegt het zelf en de pijn van die constatering klinkt door in haar stem. Meijer (35) verblijft bij Humanitas onder Dak, na een zwerftocht van een jaar. Ze is een spraakwaterval als ze eenmaal los komt. Tijdens de SIG geeft ze creatieve workshops paintbrush. Want creativiteit is nooit uit haar verdwenen in de jaren dat ze zichzelf kwijt was. Emiel helpt haar daar waar mogelijk.
'Ik verkocht mezelf' We hebben elkaar ontmoet bij de dagopvang van Humanitas en we kunnen het gewoon goed met elkaar vinden. Niet meer en niet minder , zegt Kimberly. Sinds april heeft ze weer een dak boven haar hoofd. De tijd dat ze rondzwierf heeft ze volgens eigen zeggen definitief achter zich gelaten. Ik heb mezelf verkocht om aan geld te komen. Verdiende ik 100 euro per uur, nu moet ik het doen met 1 euro per uur bij de dagbesteding, maar voel ik me veel gelukkiger. Ik moet nu langzaamaan weer stapjes maken op weg naar zelfstandig wonen. Ik heb twee dochters die nu tijdelijk in een pleeggezin verblijven. Ze krijgen daar de liefde en warmte die ik ze graag wil geven, maar waartoe ik nu, door omstandigheden niet in staat ben , zegt ze eerlijk.
Afwisseling
Ondanks haar ellendige situatie breekt deze week de lach door tijdens de SIG. Voor beiden geldt het evenement als een welkome afwisseling van hun dagelijkse problemen en uitdagingen. Ik heb een leven vol middelengebruik en angststoornissen gehad , zegt Emiel. Zelfstandig wonen zit er voor mij niet in, want dan ga ik toch weer rare dingen doen. Ooit droomde ik van een carrière als barman en toen ik eenmaal zover was, bleek ik de beste klant van de bar te zijn.
Verbonden
Ze kijken goed om zich heen en voelen zich verbonden met de mensen die erbij zijn. Langzaam komt ook het besef dat ze er mogen zijn, dat ze mens zijn. We hebben gisteren een feestje gevierd hier zonder drank en zonder drugs en het was echt geweldig. Iedereen ging helemaal los. Dat plezier straalt af op ons als doelgroep, maar het zegt ook veel over de saamhorigheid onder de deelnemers en bezoekers , zegt Kimberly.
Hun begeleidster Marjon ter Doest knikt instemmend. Sport is een middel om mensen actief te laten zijn, maar kan ook heel goed helpen bij het herstel van eigenwaarde en persoonlijkheid na een verslaving of een zwervend bestaan. Dat zouden beleidsbepalers moeten beseffen. Je kunt nog zoveel hulp optuigen met alle liefde en goede bedoelingen, maar door sport zie je de deelnemers hier weer mens worden.
© Newsroom Enschede, de samenwerking tussen TC Tubantia en 1Twente Enschede - foto: Lars Smook