Jan Wessels: ‘Als het niks is, gaat het mes erin’

“Het is altijd weer een strijd om iets zo goed mogelijk op het doek te krijgen. Een gepuzzel met dieren en decor. Vaak is het eindresultaat naar mijn volle tevredenheid, maar heel soms wil het niet en uiteindelijk gaat dan het mes erin. En daarna zijn alle frustraties direct als sneeuw voor de zon verdwenen”, lacht de Hengelose kunstschilder.

Al bijna 35 jaar kan Wessels leven van de kunst. “Het begon bij mij met de natuur. Ik was al jong geïmponeerd door de stilte in de natuur. Ik ging als kind al op ontdekkingsreis in het buitengebied van Hengelo. Met een vriendje en broer Bennie verzamelde ik insecten, fossielen en stenen en richtte daar een museumpje mee in, in de oude werkplaats van mijn vader. Later kreeg ik belangstelling voor het prepareren van dode dieren.”

Schilderen doet hij sinds zijn zestiende. “Het duurde een paar jaar, maar op mijn twintigste kon ik zeggen dat schilderen een vriend voor het leven was geworden. En da’s nog altijd zo. Als ik ’s morgen opsta op een mooie najaarsdag en ik moet kiezen tussen een wandeling in het bos of schilderen, dan kies ik voor het laatste.”