afl. 352 metJoop presenteert "de Zomerse Top 3"
Ook deze week weer heerlijke zonnige temperaturen Om in de stemming te komen is hier de zomerse TOP 3. Een jaarlijks terugkerend succes.
Wekelijks genieten van een drietal zonnige liedjes, muziek waar je vrolijk van wordt.
Sinds we met de Zomerse Top 3 zijn begonnen, is de temperatuur alleen maar gestegen. Heerlijk genieten van de zon, of schaduw. Een lekker biertje met of zonder alcohol. Een soft ijsje of een bolletje ijs halen bij de ijsmeesters in de stad. En natuurlijk ZOMERSE muziek.
De zomer staat voor vrijheid, energie en genieten. Zodra de zon doorbreekt, maakt ons lichaam vitamine D en endorfines aan: een echte geluksboost. Door het lange daglicht lijken de dagen langer en is er meer tijd voor een hapje, een drankje en natuurlijk zomerse muziek. Daarom heb ik weer drie toppers uit het verleden voor je uitgezocht.
Roger Whittaker – The Last Farewell
The Beatles – Here Comes the Sun
Don Henley – The Boys of Summer
Allereerst The Last Farewell van de Brits-Keniaanse folkzanger Roger Whittaker, het is een van de meest succesvolle easy-listeninghits uit de muziekgeschiedenis, waarvan wereldwijd meer dan 11 miljoen exemplaren zijn verkocht.
Hoewel het nummer al in 1971 werd opgenomen, werd het pas in 1975 bij toeval een gigantische wereldhit.
Here Comes the Sun van the Beatles is het meest gestreamde en populaire Beatles-nummer aller tijden. Het vrolijke, akoestische meesterwerk werd geschreven door gitarist George Harrison en verscheen in september 1969 op het iconische album Abbey Road.
Op een zonnige ochtend in april besloot George Harrison te spijbelen. Hij vluchtte naar het landhuis van zijn goede vriend en collega-gitarist Eric Clapton.
Terwijl hij met een geleende akoestische gitaar van Clapton door de tuin liep, brak de zon door na een lange, sombere Engelse winter. De opluchting die Harrison voelde over het overslaan van de zakelijke afspraken, vertaalde zich direct in de openingsregels: "Here comes the sun, and I say: it's all right."
The Boys of Summer is een groot succesnummer van Don Henley uit 1984.
Het nostalgische nummer, geschreven door Henley (de drummer en zanger van de Eagles) en Mike Campbell (de gitarist van Tom Petty and the Heartbreakers), leverde Henley een Grammy Award op en bleef decennia later herkenbaar door de melancholische sfeer en de daarbij beroemde videoclip.
De tekst gebruikt het einde van het strandseizoen ("nobody on the beach") als metafoor voor het ouder worden en het voorbijgaan van de tijd.
