Stel je een gevangenis voor. Met 35 cellen, waarin meerdere mensen zijn opgesloten. Die kunnen lijdzaam afwachten tot de deuren opengaan. Of als team proberen eruit te komen. Maak er een spel van en je hebt Prison Island. Zaterdag vond in Enschede het WK Prison Island plaats.
Vierendertig teams - behalve uit Nederland afkomstig uit onder meer Australië, Canada, Finland, Frankrijk en Tsjechië - streden in de hallen van Next Level Enschede om de wereldtitel. Lokale en regionale kampioenschappen hadden bepaald welke teams naar Enschede afreisden. Twee halve finales en een finale in de hallen bij de Performance Factory een mondiale kampioen: Crew & Co uit Noord-Frankrijk.
Het Enschedese Linkerbaan, Peters Pannekoekenpaleis eindigde als elfde. Een prestatie op zich. Linkerbaan raakte per ongeluk op het WK verzeild.
“Vier maanden geleden wisten wij ook niet wat dit was.” Aan het woord is Roald Hoogvliet, een van de drie teamleden van de Enschedese vertegenwoordiging. Collega’s van elkaar, studenten die wat bijverdienen bij The Cube, de boulderbaan pal naast Next Level, dat het op-een-na grootste Prison Island-complex in Nederland exploiteert.
“We zijn na het werk een paar keer wezen spelen. Bij de regiofinales bleek dat we per ongeluk de hoogste score hadden.” Dat bracht de equipe naar de nationale kampioenschappen, waar zij zich kwalificeerden voor het WK. Met een ander Nederlands team, Family Fart uit Kockengen.
Prison Island, in deze vorm gestart in Zweden, bestaat uit een serie heats van elk negentig minuten, waarin zoveel mogelijk ‘cellen’ moeten worden ‘uitgespeeld’. Wat er precies achter die celdeuren gebeurt, is nauwelijks te zien. In de gangen van Next Level rennen drietallen van het ene spel naar het andere.
De celdeuren gaan open met een pasje, maar alleen als de lichten op groen staan. Valt de deur achter een team dicht, dan kleuren die rood. Afhankelijk van het spel, heeft zo’n drietal een paar minuten om de klus te klaren. Lukt dat, dan sprokkelt het punten.
Lees verder onder de afbeelding.
Hoogvliet licht een tipje van de sluier op. “Er zijn lasergame-achtige opdrachten, een tennisbal die je ergens doorheen moet gooien. Maar ook reken- en topo-opdrachten. En alles is teamwerk.” Kwestie van algemene ontwikkeling, behendigheid, samenwerken en uithoudingsvermogen.
Het is warm in de gangen van het twee verdiepingen tellende cellencomplex. Het vocht druipt nog net niet van de muren.
Prison Island is groeiende in Nederland, maar echt groot in met name Frankrijk. Zo groot dat er vier teams deelnemen aan het WK, waar alle andere landen er twee afvaardigen. Dat het serieus wordt genomen, blijkt niet alleen uit de hitte binnen of de met logo’s van sponsors bedekte shirts.
Lees verder onder de afbeelding.
“Toen een half jaar geleden bekend werd dat wij het WK zouden organiseren, kwamen er meteen teams uit Frankrijk hierheen om te trainen”, vertelt Thomas Denie, een van de twee eigenaren van Next Level. De Enschedese faciliteit opende had amper een half jaar daarvoor de deur geopend. “Die waren hier een week en speelden elke cel die we hebben. Wij wisten ook niet wat ons overkwam.”
Overigens streken ook de mannen van dat Family Fart een week geleden in Enschede neer. Om te trainen. Een WK moet je niet te licht opvatten.
“Het is niet zo dat je dan al die spellen met je ogen dicht kunt doen”, legt Hoogvliet uit. Je verfijnt je techniek, zoekt uit hoe je efficiënter en sneller kunt zijn. Bovendien kun je bij Next Level (what's in a name) meerdere levels spelen. “Dat hebben ze bijna nergens. En voor het WK hebben ze er een onbekend eerste level aan toegevoegd.”
Daarin zit volgens Hoogvliet het verschil met de topteams. “Die spelen in heel Europa, hebben heel veel verschillende cellen gedaan en komen gewoon sneller tot de beste aanpak. Ook als ze een spel nog niet kennen.”
Lees verder onder de afbeelding.
Het was dan ook een van de twee Franse teams - Crepp & co uit de noordelijke helft van dat land - die met de wereldbeker ging strijken. Het Enschedese Linkerbaan eindigde als elfde. Maar als je de Zweedse speaker of the house mag geloven: het was bloedstollend spannend en de verschillen waren minimaal.
Of dit naar meer smaakt en het nog maar vier maanden oude Linkerbaan zich volgend jaar opnieuw wil meten met de wereldtop? “Dat hangt ervan af”, zegt Hoogvliet. Zijn makkers vertrekken na dit studiejaar naar elders. “Als het uitkomt, zeker!”