Stef Kosters had zichzelf vooraf nauwelijks een kans toegedicht. Eén procent, zo schatte de 25-jarige darter uit Enter. Toch mag hij zich volgende maand verrassend melden in Alexandra Palace. Kosters verzekerde zich zaterdag in Den Bosch van een plek op het WK Darts, en dat terwijl hij eigenlijk moest klussen.
Zijn telefoon staat al de hele dag roodgloeiend. Sinds zijn verrassende plaatsing voor het WK wordt Kosters overspoeld met felicitaties en berichten. De belangstelling is overweldigend. “Dit had ik echt niet verwacht. Ik dacht dat ik misschien een paar positieve reacties zou krijgen, maar dit slaat werkelijk alles.”
Het zegt alles over het sensationele optreden van Kosters in de Maaspoort in Den Bosch. In Noord-Brabant vochten 82 darters uit Nederland en België om een WK-ticket. Dat hij überhaupt een serieuze kans maakte, had hij vooraf niet durven dromen.
“Ik heb tegen mijn moeder gezegd dat ik één procent kans had. Zij zei: ‘Ja, maar dat is altijd één procent.’ Er deden acht tourkaarthouders mee, onder wie oud-wereldkampioenen. Dan mag je jezelf niet als favoriet bestempelen. Maar ik wist wel dat ik een outsider was.”
Dat vertrouwen kwam niet uit de lucht vallen. Kosters kende een sterk jaar, waarin hij met zijn team ‘The Dutch Titans’ zowel het Nederlands kampioenschap als de beker won. Daarnaast haalde hij de finale van de Challenge Tour en een NDB-finale. Resultaten die hem het vertrouwen gaven dat hij zich kon meten met het deelnemersveld in Den Bosch.
De meeste wedstrijden won hij relatief eenvoudig. Alleen tegen Jeffrey Ballast ontsnapte hij naar eigen zeggen aan uitschakeling. “Ik heb een beetje geluk gehad dat hij twee keer twee pijlen op de dubbel miste. Vervolgens gooide ik op een heel belangrijk moment een 130-finish via de bullseye. Maar die wedstrijd had ik ook zomaar kunnen verliezen.”
Na een klinkende 7-0 overwinning in de halve finales wachtte in de eindstrijd met oud-wereldkampioen Andy Baetens uit België een tegenstander van een ander kaliber. “Normaal gesproken bezwijk ik op zulke momenten. Het hele jaar verloor ik finales als het spannend werd", geeft hij aan.
"Nu was het 5-5 en zat ik op de een of andere manier helemaal in mijn focus. Ik wist wat er op het spel stond, maar probeerde dat weg te drukken. Iedereen vroeg hoe ik zo rustig kon blijven. Mijn antwoord was simpel: er gewoon niet aan denken.”
Het werkte. Kosters, naar eigen zeggen een ‘semi-prof’, trok de finale naar zich toe en mag zich nu opmaken voor het grootste podium uit zijn dartscarrière. “Ik heb altijd gezegd dat ik ooit het WK wilde halen. Dit overstijgt alles. Vorig jaar heb ik internationaal bij de jeugd gegooid, maar dit is mijn eerste jaar bij de volwassenen. Dat er dan meteen een WK-plek in zit, had ik niet verwacht.”
En dus moet Kosters, die fulltime werkt als productmanager bij een bedrijf uit Rijssen dat staalbewerkingsmachines maakt, in december zijn laatste vakantiedagen opnemen. De Enternaar hield er bewust nog vier achter de hand voor het geval hij ergens aan een toernooi mee mocht doen.
“Ik had niet verwacht dat dat het WK zou worden”, lacht hij. “Misschien dat ik mij nog voor Lakeside zou plaatsen, maar gelukkig heb ik dat niet geprobeerd, want nu mag ik naar het grotere WK.”
Het iconische Alexandra Palace wacht. Al langer stond ‘Ally Pally’ op zijn bucketlist, om als supporter het WK bij te wonen. “En nu mag ik er als speler naartoe. Ik heb nog geen podiumervaring. Dit was zelfs de eerste keer dat ik echt op camera gooide. Het is eigenlijk van nul naar honderd.”
Een voorkeur voor een mogelijke tegenstander? Namen als Michael van Gerwen, Raymond van Barneveld en wereldtopper Luke Littler spreken voor zich. “Ik hoop gewoon op een uiterste. Of één van die grote namen, óf iemand waarvan je denkt dat je hem kunt pakken. Maar er staan natuurlijk sowieso geen koekenbakkers tussen.”
In tegenstelling tot zaterdag in Den Bosch zullen zijn ouders en vriendin volgende maand van de partij zijn om Kosters aan te moedigen. Zijn geliefden waren tijdens het kwalificatietoernooi aan het klussen in het huis dat Kosters onlangs met zijn vriendin kocht en volgden zijn verrichtingen op afstand.
Zelf had Kosters vooraf nog getwijfeld of hij wel zijn tijd aan het toernooi moest besteden, zo geeft hij lachend toe. “Ik baalde wel ergens, want ik dacht nog: nu ben ik wel een hele zaterdag kwijt en hoe groot is de kans dat ik het nu haal? Maar het was het absoluut waard.”
De komende weken gaat alle aandacht naar de voorbereiding op het mondiale eindtoernooi. “De afgelopen weken heb ik misschien iets minder getraind dan in het halfjaar daarvoor”, zegt hij. “Nu moet ik even in de maximale trainingsstand. Deze kans krijg je misschien wel nooit meer, dus ik moet er alles aan doen”, besluit hij.