Loïs Willering (23) houdt Molukse gemeenschap in Almelo bij elkaar: ‘Daar moeten we scherp op blijven’

“Wij vergaderen momenteel vrijwel iedere dag”, vertelt Willering. De voorbereidingen voor de herdenking van 75 jaar Molukkers in Nederland en activiteiten om de gemeenschap samen te brengen, vragen veel tijd. “Voor mijzelf voor het goed om hier zoveel mogelijk mee bezig te zijn.”

Geen enkele twijfel

Haar vader is van Nederlandse afkomst en haar moeder is Moluks. Toch twijfelt Willering niet aan haar identiteit. “Ik ben een Molukker”, zegt ze. “Zo heb ik me vanaf kleins af aan gevoeld en in deze cultuur ben ik ook opgevoed.”

Die verbondenheid met haar achtergrond is een belangrijke drijfveer voor haar inzet. Volgens Willering is de hechte band binnen de Molukse gemeenschap daarbij van grote waarde. Ook jongeren blijven zich uitspreken over hun afkomst en geschiedenis. “En zelfs de tweede generatie laat zich meer uit dan ooit. Dat is voor zo’n hechte gemeenschap heel erg waardevol.”

Jongeren bij elkaar brengen

Wat Willering zelf heeft meegekregen over haar Molukse achtergrond, wil ze ook doorgeven aan jongere generaties. Daarom richtte ze de gemeenschap Baku Dapat op. “Baku Dapat betekent ontmoeten. Dat is waarvoor we staan”, legt ze uit. “We vinden het belangrijk dat jongere generaties elkaar blijven ontmoeten.”

Waar de eerste en tweede generatie vaak samen opgroeiden in de kampen ne later in de Molukse wijken, wonen Molukkers tegenwoordig steeds vaker verspreid over Nederland. Daardoor dreigt volgens Willering ook de onderlinge verbondenheid af te nemen.

“Dat is een heel logisch gevolg”, zegt ze. “Maar ik denk dat we er daardoor juist scherper op moeten zijn. Het is een bewuste stap om ervoor te zorgen dat we elkaar blijven opzoeken. Met name om die samenleving sterk te houden, ook voor volgende generaties.”

Aandacht blijven geven

Volgens Willering moet de aandacht voor de Molukse gemeenschap niet beperkt blijven tot herdenking van 75 jaar Molukkers in Nederland. Ook in de jaren daarna moet er ruimte blijven voor verhalen, de cultuur en de geschiedenis van de gemeenschap.

“Ook als we hier 76 of 77 jaar zijn, verdient deze gemeenschap nog steeds aandacht”, stelt ze. Voor Willering zou het bovendien een belangrijke stap zijn als de Molukse geschiedenis een vaste plek krijgt in de Nederlandse geschiedenisboeken. Zo kunnen de toekomstige generaties leren wat de eerste generatie Molukkers is overkomen en welke invloed dat verleden nog altijd heeft op de gemeenschap van nu.