Na 66 jaar spelen Haaksbergse voetbalclubs weer tegen elkaar: 'Ik hoop vooral op een mooie wedstrijd'

Dat laatste is om twee redenen niet zo vreemd. Enerzijds omdat ze voor beide clubs uitkwamen en voor beide clubs warme gevoelens koesteren, anderzijds omdat ze niet weten hoe de beide ploegen er anno 2026 voorstaan.  

In de talkshow 1Twente op Vrijdag zijn ze te gast, samen met de voorzitters van beide verenigingen: Gert-Jan Klanderman van BonBoys en Michel Wentink van HSC'21. Die twee hebben twee dagen voor de wedstrijd last van een zekere mate van 'gezonde spanning'. Bij Wentink vooral omdat hij met HSC'21, dat decennialang op een hoger niveau acteerde, meer te verliezen lijkt te hebben en bij Klanderman omdat zo'n kraker iets vergt van de vereniging. Klanderman: "We verwachten zo'n 2.500 mensen. De laatste en enige keer dat dit gebeurde was toen we in 2024 tegen FC Twente oefenden. Maar volgens mij loopt de voorbereiding op rolletjes."

Oud-speler Pieter Jan Roetenberg (47) leerde voetballen bij BonBoys in De Veldmaat en verkaste in 1998 naar het Scholtenhagen, Wilens (42) ging de omgekeerde weg: hij was jeugdspeler bij HSC'21 en ging in 2003 naar BonBoys. Tegenwoordig zijn ze allebei verbonden aan ATC'65 in Hengelo, de stad waar ze ook allebei wonen. Wilens speelt daar in een lager elftal en Roetenberg traint er z'n kinderen. Voor de volledigheid: Wilens heeft een dochtertje van 5 en een zoontje van 3: "Die zitten niet op voetbal. Nog niet."

Dragende speler

Pieter Jan Roetenberg was eind jaren negentig een dragende speler bij vierdeklasser BonBoys, toen HSC'21 bij hem aanklopte: "Ik deed bij HSC'21 met vrienden mee aan een toernooi en daar bleken ze wel gecharmeerd van mij. Of ik de overstap niet wilde maken. Stel je voor: die club voetbalde toen op het hoogste amateurniveau van Nederland! Het eerste jaar speelde ik niet veel, maar vanaf 1999 stond ik in de basis en dat bleef zo tot 2006. Ik was het cement tussen de stenen, maar mocht absoluut geen lange ballen geven. Als ik een bal veroverde, leverde ik die zo snel als ik kon in bij Peter Visser of Michael Dikken. Dat waren betere spelers."

'Spijt'

"Ik heb er nog altijd spijt van dat ik al in 2006 bij de club ben vertrokken. Omdat ik voor mijn nieuwe werkgever veel in het buitenland zat, kon ik niet langer doordeweeks trainen. Ik ging naar ATC'65 in Hengelo. Die speelden toen in de tweede klasse en ik hoefde alleen maar mee te trainen op de vrijdag. Ik vond het lastig dat ik met één training per week in de basis stond, terwijl andere spelers die wél twee keer trainden buiten de basis vielen. Daarbij werden we direct kampioen en zou ik alsnog weer vaker moeten trainen. Daarop stapte ik over naar tweedeklasser Rigtersbleek in Enschede. Prompt werden die ook kampioen!"  

Uiteindelijk speelde Roetenberg nog een jaar bij z'n oude liefde BonBoys in het eerste ('ik had een dermate slechte conditie dat ik amper de middencirkel uitkwam') en daarna hing hij de kicksen aan de wilgen. 

Over zijn voetbalhoogtepunt hoeft hij niet lang na te denken: "Dat we in 1999 met HSC'21 algemeen amateurkampioen van Nederland werden ten koste van IJsselmeervogels uit Spakenburg." In het boek dat in 2011 ter ere van 90 jaar HSC'21 uitgebracht werd, wordt de rol van Roetenberg in die wedstrijd expliciet genoemd: 'De van BonBoys overgekomen speler had nog amper gespeeld in het eerste elftal, maar nadat hij er na een uur voetballen in kwam, ontpopte hij zich in de verlenging tot een rots in de branding die veel Spakenburgse aanvallen onschadelijk maakte'.

'Te weinig talent'

Op het moment dat Roetenberg op het punt stond om bij HSC'21 te vertrekken, kwam Robert Wilens over van BonBoys. Wilens: "Ik speelde tot in de A1 bij HSC'21, maar ik had te weinig talent voor het eerste, werd mij verteld. Daarom ben ik overgestapt. Van een hoofdklasser naar een derdeklasser. Dat was echt even wennen. Er werd iets heel anders van mij gevraagd. In de jeugd stond ik overal op het veld, maar bij BonBoys werd ik de vaste spits."  

Later, toen ze bij de buren inzagen dat Wilens toch wel aardig kon voetballen, keerde hij terug bij HSC'21. Hij speelde zes jaar in de hoofdmacht, voordat hij in 2011 zijn geluk bij Excelsior ging beproeven. Na drie jaar Rijssen keerde hij op z'n dertigste terug naar HSC'21. In de laatste jaren dat hij op niveau voetbalde, speelde de ambulant hulpverlener in z'n nieuwe woonplaats Hengelo bij Achilles'12 in de tweede klasse en tegenwoordig trapt hij een balletje bij ATC'65 in Hengelo.  

Gevraagd naar hun verwachting voor aanstaande zondag zegt Wilens: "Ik juich voor elk mooi doelpunt. Het maakt mij niet uit wie er wint, zolang het maar een goede wedstrijd wordt." Roetenberg heeft wel een lichte voorkeur voor het rood-groen van BonBoys: "Maar als HSC'21 op 7 maart (de datum van de return, red.) de punten harder nodig heeft dan BonBoys, dan juich ik voor HSC'21."  

Kortom, ze zouden het niet erg vinden om de twee clubs volgend seizoen weer tegen elkaar te kunnen zien spelen.