Vera Boertien vervult inmiddels een jaar de rol van stadsdichter van Enschede. Zoals gebruikelijk gaat de stadsdichter op de helft van het tweejarig termijn eenmalig het theater in met de Avond van de Stadsdichter. In het Vestzaktheater is er deze vrijdagavond ruimte voor poëzie, muziek, gesprekken en natuurlijk: het voordragen van gedichten.
Voor haar theatershow put Boertien uit elementen uit haar eigen leven om te onderzoeken wat poëzie is en waar je het kunt vinden. Samen met gastsprekers gaat ze tijdens de avond op zoek naar een antwoord op die vraag. Ze licht alvast een tipje van de sluier op: “Poëzie is alles, het is het leven, het zit overal in.” Met de voorstelling hoopt ze poëzie dichter bij de mensen te brengen.
De aanleiding voor dit thema vindt Boertien in de reacties die ze soms op haar gedichten krijgt. “Ik hoor regelmatig mensen zeggen dat ze niet van poëzie houden, maar dat ze mijn gedicht wel mooi vonden”, vertelt ze. Dat zette haar aan het denken over wat we eigenlijk onder poëzie verstaan. “Vaak denken mensen dat poëzie serieus of moeilijk moet zijn, maar iemand als Wilmink liet al zien dat dat helemaal niet hoeft.”
Boertiens gedichten zijn naar eigen zeggen dan ook niet ingewikkeld. “Ik heb in het afgelopen jaar veel geleerd en ben beter geworden in dichten”, zegt ze. “Ik heb heel erg mijn eigen stijl kunnen ontwikkelen en veel kunnen experimenteren met woorden. Ik ben iemand die laagdrempelig schrijft. Sommige gedichten moet je eerst drie keer lezen voordat je begrijpt wat er staat. Dat zal je bij mijn gedichten niet zo gauw hebben. Wanneer mensen mijn gedichten lezen, hoop ik dat ze in één keer snappen wat er staat en dat ze daar ook iets bij voelen.”
Laatstgenoemde probeert Boertien met haar gedichten zo goed mogelijk te bereiken. Zo houdt ze het nieuws goed bij en schrijft ze graag over actualiteiten, om ook maatschappelijke thema’s aan te snijden. “Ik hoop kunst te maken die niet alleen ‘gewoon mooi’ is, maar ook echt iets losmaakt bij mensen. Dat het ze raakt, op welke manier dan ook.”
Hoe ze te werk gaat? “Meestal begin ik gewoon te schrijven. Soms heb ik al van tevoren een onderwerp bedacht voor een specifieke maand, soms komt dat tijdens het schrijven. In het begin vind ik het vaak heel slecht”, lacht ze. “Maar het is makkelijker om te herschrijven, dan om opnieuw te beginnen.”
Als tienjarig meisje begint Boertien met het schrijven van eigen gedichten, over de jongens die ze leuk vond en over de pesterijen tegen haar. “Het was voor mij echt een manier om met m’n gevoelens om te gaan.” Toch stopt ze er al gauw mee. “Ik dacht dat poëzie alleen maar voor oude grijze mannen was. Maar dat is natuurlijk helemaal niet zo.”
“In mijn ‘volwassen leven’ heb ik het weer opgepakt”, vertelt ze. Aanleiding daarvoor zijn onder meer het overlijden van haar oom aan kanker, en daarna ook haar oma. In 2024 schrijft Boertien een gedichtenbundel genaamd ‘Leven met een rouw randje’, om geld in te zamelen voor KWF. “Vanaf daar is het balletje gaan rollen.”
De rol als stadsdichter bevalt Boertien goed. “Het is ontzettend leuk om te doen. Je komt op veel verschillende plekken en staat op allerlei evenementen te dichten. Daardoor leer je de stad op een heel nieuwe manier kennen. Vorig jaar was natuurlijk het feestjaar van Enschede, dus dat was wel next level. Maar ik hoop dat ik ook dit jaar weer veel leuke dingen mag doen.”
De Avond van de Stadsdichter is op vrijdag 6 februari vanaf 19.30 uur in het Vestzaktheater in Enschede. Kaarten zijn inclusief 1 consumptie en zijn voor €7,50 verkrijgbaar op www.veraboertien.com/avond-vd-stadsdichter.