Einde topsportcarrière Rachel Klamer: 'Trots, blij, maar het doet ook pijn'

Klamer ging bij haar keuze om te stoppen niet over één nacht ijs. "Ik weet niet hoe vaak ik heb nagedacht over hoe ik dit bericht moet schrijven. Hoe vaak ik de afgelopen jaren heb getwijfeld wanneer het einde van mijn carrière zou komen, wanneer het echt goed zou aanvoelen, of ik er echt klaar voor was om mijn professionele carrière als atleet te stoppen. Er waren genoeg momenten waarop ik dacht; 'nu is het genoeg’. Net zo vaak besloot ik dat ik toch nog niet klaar was."

Komt wel goed

Ze vervolgt: "Ik geloof dat er momenten in het leven zijn waarop je een grote beslissing neemt en je nooit helemaal zeker zult zijn of het het juiste moment was. In de afgelopen jaren werd ons motto thuis vaak: ‘Het komt wel goed. Zo niet, dan komt het nog steeds goed.' Misschien had ik dat veel eerder in mijn carrière moeten leren. Maar aan de andere kant, er zijn veel dingen die je pas later in het leven zult begrijpen."

Trots, plezier en verdriet

"Met een overweldigende mix van emoties, van trots en plezier tot verdriet, neem ik afscheid van mijn professionele carrière als triatleet. Trots op alles wat ik heb bereikt. Blij omdat ik zo'n ontzettend mooie carrière heb mogen hebben. Triest omdat het echt pijn doet om er afscheid van te nemen."