Burgemeester Diepemaat: ‘Werken aan een noodsteunpunt in elke kern van de gemeente Losser’

De Veiligheidsregio Twente, bestaande uit alle 14 Twentse gemeenten, besloot vorige maand, oktober 2025, dat er concrete plannen ontwikkeld moeten worden om tot noodsteunpunten te komen in de verschillende gemeenten. Noodsteunpunten waar inwoners terecht kunnen bij een grote stroomuitval, wanneer internet niet meer werkt of er geen water meer uit de kraan komt. Het Rijk betaalt de kosten. Twente begint met een pilot in vier gemeenten, onder andere in Losser. 

Langdurige crisis

In Losser wordt inmiddels gewerkt aan het noodsteunpuntenplan. “We zijn best goed voorbereid op rampen en crises, maar dan gaat het om acute zaken als een treinongeluk. Met alle diensten die daarbij betrokken zijn weten we heel goed hoe de structuren lopen en wie wat moet doen”, zegt burgemeester Jeroen Diepemaat van de gemeente Losser. Bij de nu bedoelde noodsteunpunten gaat het echter om een langdurige crisis. “Wat als de stroom 72 uur uitvalt? Dan kunnen we echt niet alles oplossen als gemeente. Dat vraagt ook iets van de mensen zelf.”

Niet in paniek naar de supermarkt

Diepemaat herinnert zich dat in het begin van de coronacrisis er balen toiletpapier gehamsterd werden. “Binnen no-time was het toiletpapier op.” En begin november, toen bekend werd dat kraanwater in de regio Utrecht vervuild was, waren tot ver in de omtrek de schappen met flessen water in de supermarkten leeg. “Als je beter voorbereid bent, gezorgd hebt dat je een noodpakket in huis hebt, is dat voorraadje drinkwater er al en hoef je op dat moment niet in paniek naar de supermarkt.”

Voorbereid zijn, als burger én als gemeente, dat is waar het volgens Diepemaat om gaat. Voor de burger is dat een noodpakket, voor de gemeente Losser zijn dat noodsteunpunten in elke kern. “Daar werken we nu volop aan: hoe richten we ze in, waar komen ze. Nog belangrijker: wat verwachten we van zo’n noodsteunpunt. Daar wordt nu de discussie overgevoerd, ook met de rijksoverheid. Het maakt nogal een verschil of op zo’n noodsteunpunt ook veel mensen terecht moeten kunnen om bijvoorbeeld hun telefoon op te laden. Dan stel je andere eisen aan zo’n punt dan wanneer mensen hier alleen voor informatie terecht kunnen.” 
De gemeente Losser is nog aan het dubben hoe groot zo’n steunpunt moet zijn, met vragen of er mensen in opgevangen moeten worden tot de hoeveelheid aggregaten die nodig is. “Ik kan me voorstellen dat een steunpunt in Glane er iets anders uitziet dan een steunpunt in Losser”, stelt hij. 

Kookvoorzieningen vallen uit

“Ook al heb je een powerbank voor je mobiele telefoon, als de stroom uitvalt valt op een gegeven moment het mobile netwerk ook uit. Je kunt niet meer op nieuwsites. Om aan informatie te komen moet je een wandelingetje maken naar een noodsteunpunt. Een radiootje kan ook handig zijn.” En als de stroom uitvalt, vallen ook alle elektrische kookvoorzieningen uit en komt er op de duur ook geen water meer uit de kraan. De oproep van Diepemaat aan de inwoners van Losser is dan ook om toch dat noodpakket aan te leggen. Zelf heeft hij inmiddels een deel van het noodpakket in huis. “Ik heb het nog niet 100 procent voor elkaar, maar water, radiootje, ingeblikt eten.” Lachend: “En wij zijn kampeerders. Ik neem aan dat kampeerders zich kunnen redden met het koken, ook als er geen stroom is.”

Wereld is steeds complexer

Het gaat nu niet om schuilkelders en bommen, zoals in de tijd van de Koude Oorlog. Het gaat meer een hybride crisis, door een menselijke fout, een aanslag of een hack. “Vanuit andere staten kan onze elektrische infrastructuur aangevallen worden bijvoorbeeld. We zien hier dan niet iemand uit een ander land staan, maar we hebben er wel last van. De wereld is steeds complexer; alles hangt van draadloze verbindingen aan elkaar en als er ergens een legosteentje uitgaat weten we niet wat er gebeurt. Het is goed om daar dan op voorbereid zijn.” 

Om die noodsteunpunten goed te organiseren, hebben we iedereen nodig, benadrukt Diepemaat. “We willen de inwoners hier ook zelf bij betrekken. Het mooiste zou zijn, dat we precies weten hoe de steunpunten eruitzien, maar dat we ze nooit hoeven te gebruiken.”