Wat bezielt tweeduizend jongeren om een nacht lang te bidden, zingen en zoeken op Vliegveld Twenthe? ‘We zetten tijd apart voor God’

De avond start met een massaal begroetingsmoment. Mensen die elkaar niet kennen, slaan armen om elkaar heen. Een bezoeker klopt uw verslaggever op de schouders: ‘Fijn dat jij er bent.’ De toon voor de nacht is gezet.

Avontuur door de nacht

Upperroom is een nieuw initiatief van het christelijke festival Opwekking in Biddinghuizen. “We doen dit omdat we iets zien gebeuren onder jongeren”, zegt organisator Carlino Bus. Deze zomer zag hij op het mega-evenement in Flevoland hoe tweederde van de 30.000 campinggasten jongere was. “Meer dan voorheen, viel ons op toen we de grafieken over elkaar legden.”

Het komt overeen met resultaten van het onderzoek God in Nederland, waaruit blijkt dat jongeren zichzelf vaker gelovig noemen dan voorgaande generaties. “Veel zijn op zoek naar spiritualiteit en vinden Jezus. Dat is heel bijzonder, na generaties van ontkerkelijking.” Het bijzondere tijdstip van Upperroom heeft voor hem een dubbel doel. “Als je een nacht wakker gaat blijven, dan breng je een soort offer. Maar het is ook een avontuur.”

De verlaten luchtmachtbasis past volgens Bus goed in dat plaatje. “Het spreekt tot de verbeelding, bovendien mag je hier de hele nacht lawaai maken.” De decentrale ligging van Enschede voor zo’n landelijk evenement is niet ideaal, geeft hij toe. “Maar de wijzen komen uit het Oosten hè, wij komen wijsheid ophalen.” Rond de 1850 jongeren schreven zich in. “Daarvan zijn er zo'n 1700, schat ik.” 

Hangar 11: zingen, dansen en strak meeschrijven

Het hart van het evenement is Hangar 11. Op het grote podium staan bands en sprekers. De toegestroomde jongeren van 16 tot 25 jaar zingen zonder hapering mee, van het eerste tot het laatste couplet. Tijdens momenten van gebed valt de ruimte doodstil. Zodra er een ‘amen’ klinkt, breekt luid gejuich los. De presentator roept aan het begin van de avond. “We gaan gewoon de hele nacht door. Hoe tof is dat, in plaats van de kroeg zijn we gewoon hier aan het dansen.”

Lees verder onder de video.

Ook spreker Nadine de Vos gebruikt de nacht als ze in haar ‘preek’ vertelt over de Bijbelse koning David op de vlucht. “Hij schrijft Psalm 27 in een van zijn donkerste momenten, zoals een lange nacht kan voelen.” Her en der pennen sommigen driftig mee in notitieboekjes. De bijbeltekst gaat over hoe David zegt niet bang te zijn, omdat God zijn levenskracht is.

Achter in de hangar staan hangmatten en banken voor wie tussendoor moet bijkomen. Veel bereik op de telefoon is er niet, maar dat lijkt weinig uit te maken. Jongeren zijn vooral bezig met elkaar en het programma.

Bunkerroute

In Hangar 10 is het rustiger. Die is deels ingericht voor seminars, deels voor bezinning. Buiten loopt een bunkerroute, een stiltewandeling langs de oude bunkers van het vliegveld. “Er is zoveel dat ons afleidt in dit leven, maar nu even niet”, wordt vooraf uitgelegd. Deelnemers krijgen één opdracht mee: “Welke vraag stel je vandaag aan God? Neem die in gedachten.”

Tijdens de wandeling worden storm, aardbeving en vuur nagebootst in de bunkers, om de jongeren een ervaring te geven zoals profeet Elia volgens het bijbelverhaal had in een grot. Hij vond God niet in die hevige verschijningen, maar uiteindelijk wel in een stil briesje.

‘Een nacht apart zetten voor God’

Drie vriendinnen - Esther (19), Mirthe (21) en Lianne (19) uit omgeving Zwolle - lopen aan het begin van de avond verwachtingsvol naar het hoofdpodium. Lianne: “Een nacht apart zetten voor God, dat is gewoon hartstikke mooi denk ik.” Mirthe hoopt op een verdieping in het geloof. “Dus een diepere band met God. Ik verwacht ook te leren van de anderen hier.” Esther heeft een praktische strategie om wakker te blijven: “Koffie, heel veel koffie.”

Ze denken alle drie te merken dat er meer gelovige jongeren zijn dan vroeger. Mirthe: “Je hoort steeds meer mensen die er interesse in hebben en die er vragen over stellen.”

‘Jongeren zijn op zoek’

Ayanda (23) is juist met zijn vrienden vanuit Hengelo gekomen om anderen te vinden die het geloof delen. “Ik merk dat het bij de jeugd niet meer echt happening is. Maar het samen beleven is heel belangrijk.” Wat die beleving dan is, vindt hij lastig uit te leggen. “Het geeft gewoon een fijn gevoel. Vooral als je samen God aan het prijzen bent. Een warm gevoel van binnen.”

Hoewel hij het in zijn eigen omgeving dus niet massaal ziet, begrijpt Ayanda wel dat de interesse onder jongeren blijkbaar toeneemt. “Het zijn lastige tijden. Jongeren zijn gewoon op zoek naar iets en vaak kunnen ze hun kracht vinden in het geloof.”

Als hij tussendoor moe wordt, kijkt de Hengeloër praktisch naar de uren die voor hem liggen. “Als ik echt heel moe ben, ga ik naar huis. Dan ga ik lekker slapen.”

God zoeken, antwoorden ontvangen

Op wat strandstoelen weg van de drukte zitten Sander (24), Margriet (22) en Joas (20) uit Groningen. “Ik vind het gewoon heerlijk om me te omgeven met gelijkgestemden en samen God te zoeken”, zegt Sander. Margriet legt uit wat dat voor haar betekent: “Als je hier komt met een verlangen of situatie die op het hart ligt, gaat God spreken en werken. Dat weet ik omdat dat in de bijbel staat.”

Sander geeft een voorbeeld: “Wij hebben net een bod op een huis uitgebracht, maar ik twijfel erover. Dan zeg ik tegen God: pak het maar van ons af als het niet de bedoeling is. Hij kan ook antwoorden door een gevoel van rust, of doordat iemand naar ons toekomt met een boodschap die diegene denkt door te moeten geven. Dat hebben we in het verleden ervaren. 

Joas ziet vergelijking met ‘manifesteren van dingen’ zoals dat buiten de kerk gebeurt. “Als je gelooft en uitspreekt dat iets gebeurt, zal het soms ook gebeuren, maar ik geloof dat God daarachter zit.” Maar moet dat ’s nachts? “In een wereld die zo snel gaat, moet je soms tijd maken.” Margriet verwacht dat de nacht ook iets anders brengt. “Door je vlees zwak te maken, kun je je geest sterker maken. Dan geef je ruimte aan God om te kunnen spreken.”

‘Intimiteit met God, onze schepper’

Voor de broers Marc Floor (19) en Jan Jaap (16) en hun zus Lize Marie (17) is het doel van de nacht glashelder. “Intimiteit met God, onze schepper”, zegt Marc Floor vastberaden. Hij vindt het bijzonder om met andere tieners en jongeren een hele nacht lang te bidden en te zingen. “We zien uit naar wat God gaat doen.” Uiteindelijk willen ze volgens hem vooral ‘dichter bij God’ komen. “Om uiteindelijk weer de wereld in te gaan om de liefde van Jezus uit te delen.”

Ook zij merken dat geloof onder jongeren toeneemt. Jan Jaap: “Je ziet jongeren steeds meer nieuwsgierig worden. Ze zoeken hun doel in bijvoorbeeld vrouwen of drank, maar vinden het daar niet.” Lize Marie beaamt haar broertje. “Echte innerlijke rust vind je alleen bij Jezus.”

Rustig slapen is vannacht in ieder geval ook even niet de bedoeling. “Koffie halen als dat er is. En blijven springen. Blijven zingen.” Jan Jaap hoopt op bovenmenselijke energie. “We hopen dat God ons energie geeft. En zo niet, dan gaan we slapen.”

The day after...

De volgende ochtend blikt Mirthe terug. “Afgelopen nacht was echt een mooie ervaring. Ik merkte het verlangen van deze generatie om dichter tot God te komen, meer te leren. Tijdens het zingen maar ook tijdens meer praktische momenten als seminars waren de zalen vol.” Dat iedereen zo anders is maar toch één in het geloof, vindt ze het meest bijzonder.

Marc Floor kijkt terug op een ‘hele leuke, maar pittige en lange nacht’. “Het is een soort offer, je zet je slaap aan de kant. Daarin is het typerend voor het leven met Jezus: soms vraagt hij ons iets wat we vanuit onszelf niet willen, dat is niet altijd makkelijk.” Rond vier uur zakte zijn energie weg. “Dan moet je vooral niet gaan zitten. Ik ben blijven staan. Het gevoel dat de rest van Nederland ligt te slapen, terwijl wij op Vliegveld Twenthe aan het aanbidden zijn, dat heeft iets vets. Al zou dat ook gewoon in de kerk of slaapkamer kunnen.”

De organisatie hoopt de nacht jaarlijks terug te laten keren, al moet eerst worden geëvalueerd of Vliegveld Twenthe de definitieve locatie blijft.