Enschedese leerlingen zingen mee met internationale kinderliedjes tijdens Carillonfestijn: ‘Zo leren ze nieuwe culturen kennen’

Op de campus van de Universiteit Twente verzamelen zich vrijdagmiddag tientallen leerlingen van basisschool De Zonnewijzer, hun ouders, passanten, de leerlingen van de Campus Beiaard Kring en hun docenten Hylke Banning en stadsbeiaardier Esther Schopman. De basisschoolleerlingen staan op het ‘podium’ en het publiek zit klaar voor het zogenoemde Carillonfestijn, waar zestien internationale kinderliedjes ten gehore worden gebracht.

Internationale kinderliedjes

De liedjes zijn aangedragen door Enschedese inwoners met een migratieachtergrond. Bij de selectie is gekeken naar de nationaliteiten van leerlingen – en hun ouders – van De Zonnewijzer. “Deze school heeft veel leerlingen van verschillende achtergronden en wil ouders graag meer betrekken”, licht Schopman toe. “Het voelde daarom heel logisch om met De Zonnewijzer samen te werken.”

Een greep uit het repertoire: Mi Rowsu (Tuintje in mijn Hart) uit Suriname; Alle kleuren van de regenboog uit België; Twinkle, Twinkle, Little Star uit Engeland en Deze vuist op deze vuist uit Nederland. Laatstgenoemde draagt Thomas Schulte, de directeur van de betrokken basisschool, aan. 

Terwijl de schoolkinderen van plek wisselen – van het podium naar het publiek of andersom – kondigt Schopman het volgende stuk aan. Bij elk nummer vertelt ze waar het lied vandaan komt, wat de tekst of titel betekent of welke maatschappelijke boodschap erin verstopt zit. 

Zo betekent Jambo Bwana uit Kenia ‘hallo meneer’, en wordt het vaak gezongen voor toeristen. Het Syrische lied, getiteld Shater Shater, gaat over goed gedrag. “Als je geen ruzie maakt en lief bent naar anderen, zeggen ze daar ‘shater shater’, oftewel: ‘goed gedaan’.”

Carillon, zang en ritmische geluiden

In een paar weken tijd oefenen de basisschoolleerlingen de verschillende muziekstukken. Muziekdocent Silke Oude Elberink leert hen over muziek uit andere landen, over het carillon en over verschillende manieren van muziek maken. “In het begin moesten ze wennen: het klinkt natuurlijk heel anders dan de Nederlandse muziek die ze kennen”, licht Oude Elberink toe. “Het is goed dat ze op deze manier kennismaken met andere culturen.”

De kinderen leren niet alleen nieuwe soorten muziek en culturen, maar leren ook alle kneepjes van het muziekvak. Naast zang maken de kinderen ook gebruik van bodypercussie en boomwhackers. Onder begeleiding van het carillon klappen en knippen ze in hun handen en slaan ze ritmisch mee op de plastic buizen. 

Stadsbeiaardier Esther Schopman speelde samen met enkele van haar leerlingen op het carillon. “Ik was wel een beetje gespannen of alles technisch goed zou gaan met de audio en de timing met de kinderen beneden. Maar volgens mij ging het heel goed.”

Ook de kinderen zijn tevreden. Hun enthousiasme was de afgelopen weken al merkbaar. “Al vanaf het begin, ook in de aanloop hiernaartoe, zijn ze super positief en gemotiveerd. Ze vinden het allemaal heel leuk, muziek maken in samenspel met een carillon is natuurlijk ook best uniek”, vertelt de leerkracht van groep 7. Daar is muziekdocent Oude Elberink het mee eens. “De leerlingen hebben hartstikke hun best gedaan. Sommige kinderen waren zelfs een beetje zenuwachtig, omdat ze het graag goed wilden doen.”

Onderdeel van een groter project

De zestien gespeelde liedjes zijn een uitbreiding op het repertoire van het carillon. Ze tellen mee voor het Enschede700-project genaamd ‘De carillons van Enschede in 150 klankkleuren: een liedje op het carillon voor elke Enschedeër’. Daarin wil Schopman tijdens het jubileumjaar de circa 150 nationaliteiten in de stad vastleggen in carillonmuziek.

Met de toevoegingen van het Carillonfestijn staat de teller nu op 65 liedjes van verschillende nationaliteiten. “We zijn al bijna op de helft”, vertelt Schopman. “Binnenkort, tijdens De Nacht van de Nacht, komen er nog zo’n acht tot tien bij. De 150 gaan we dit jaar waarschijnlijk niet halen, maar we proberen zoveel mogelijk nationaliteiten te verzamelen.”