Enschede

Zomertour bij Twentse Zorgcentra: strooien met geluksmomentjes

Ze worden troubadours genoemd: medewerkers, bewoners en vrijwilligers van De LosserHof die deze zomer dagelijks voor vermaak zorgen. Mag ik dan bij jou in de huiskamer.

362964 foto 3
Geluk zit in kleine dingen. Een dansje in het park. Zachtjes meeneuriën met een meezinger. Even helemaal wegzakken in de muziek. Zoals Jan*, die deze morgen een privéconcert krijgt. Daar zit hij niet op te wachten, lijkt het in eerste instantie. Jan oogt onrustig. Zoekt voortdurend handcontact met zijn begeleidster.

Slaap
Maar gaandeweg de liedjes ontspant hij. Valt zelfs even in slaap. Zijn begeleidster is blij verrast. "Ik wilde jullie al afbellen, want hij was vanmorgen nogal agressief. Het leek me weinig zinvol dat jullie zouden komen. Maar nu is hij helemaal ontspannen." Muzikant Thijs is opgetogen. "Dit is het mooiste wat er is. Dat je ergens komt en iemand zo rustig wordt."

Wie ook helemaal blij is, is Luc Beld. Dit is wat de coördinator recreatie bij De LosserHof voor ogen had met de Zomertour. Vijf weken lang worden de bewoners van de Twentse Zorgcentra, waar De LosserHof in Losser en 't Bouwhuis in Enschede onder vallen, elke dag vermaakt. Er was al een grote barbecue, er wordt gefietst met de bewoners en muziek gemaakt. Buiten, maar ook in huis voor wie niet zo makkelijk naar buiten kan.

Groepjes
Dagelijks gaan daarvoor groepjes van vijf, zes mensen op pad. 'Troubadours', noemt Beld ze. "We brengen geluksmomentjes rond. Dat kan zijn in de vorm van een ijsje of fruit, maar ook door muziek te maken. En als het even niet uitkomt, trekken we verder."

Werkroosters
De Zomertour heeft echter ook een andere kant. De Twentse Zorgcentra heeft moeite tijdens de vakanties de werkroosters rond te krijgen. Personeel werd gevraagd hier en daar bij te springen. En werkzaamheden te verrichten die niet bij hun dagelijkse taken horen. Bijvoorbeeld activiteiten voor bewoners begeleiden. Beld: "We wilden juist niet benadrukken dat het een moeilijke periode zou worden, maar er een mooie zomer van maken. En het werkt. Het geeft energie om leuke dingen met elkaar te kunnen doen."

Ook bewoners helpen mee. Zoals Thijs Fleer. Hij woont al veertien jaar op De LosserHof, 'het mooiste dorp van Twente'. Hoe en waarom vertelt hij liever niet. Wel dat hij niet van plan is om er weg te gaan. "Ze vragen wel eens waarom ik niet in Losser ga wonen. Waarom zou ik? Het is hier gemoedelijk. Iedereen kent elkaar. En ik wilde buitenaf wonen. Dat doe ik hier. Het is hier heerlijk rustig. Dit is voor mij thuis."

Muzikaal koppel
Deze morgen vormt Thijs een muzikaal koppel met Jennifer van Huizen. Inclusief een kleine entourage die de huisbezoekjes regelt en af en toe voor begeleiding met de sambabal zorgt. Samen gaan ze langs de diverse woongroepen om wat liedjes te spelen. Want lang niet alle bewoners van De LosserHof zijn in staat om voor activiteiten naar buiten te gaan.

Thijs en Jennifer kennen elkaar al langer, spelen allebei bij muziekvereniging De Tukkers. Jennifer is muziektherapeute en voor de gelegenheid ingehuurd door de zorginstelling. Zij heeft de gitaar en een dikke map met liedjes meegenomen, Thijs een djembé.

Mensen met een meervoudige beperking, met wie het soms heel moeilijk contact leggen is, vormen voor Jennifer geen gebruikelijke doelgroep. "Normaal stel je je als muziektherapeute vooraf een duidelijk doel van wat je samen wilt bereiken. Daar kan nu geen sprake van zijn. We laten het maar gewoon gebeuren."

Warme begroeting
En dat is prima, blijkt meteen op het eerste adres. Het gezelschap dat in de huiskamer de troubadours opwacht is gemêleerd. Thijs krijgt een warme begroeting van Ria*, die op het puntje van haar stoel zit. Ze geniet bij voorbaat. In de hoek ligt een mannelijke bewoner in foetushouding in een stoel. Een andere stoel wordt bezet door een pop. Die is van een van de bewoonsters en wordt af en toe bij het groepsleven betrokken.

Als Jennifer de eerste regels zingt van Margrietje (De rozen zullen bloeien), verandert de sfeer in de huiskamer. De bewoners veren op. Een speelt mee op een aangereikte sambabal. Er wordt meegezongen. Zachtjes en soms keihard vanuit een stoel in de hoek. Thijs vraagt aan Ria* wat ze ervan vond. "Als het niet goed was, moet je het zeggen hoor."

Tweede adres
Op weg naar het tweede adres is er een spontaan optreden in het park. Een van de woongroepen ziet de muzikanten voorbijkomen en wil ook wat horen. Maar zij zijn eigenlijk niet aan de beurt. Vooruit dan, een nummer in het park. Een van de bewoners dans erbij.

Erna volgen nog vijf miniconcerten. Het oeuvre van het gelegenheidsduo is breed. Van Dorus tot de Mosselman en van Nick & Simon tot Let it Be. Claudia de Breij's Mag ik dan bij jou komt twee keer voorbij. Het publiek geniet vooral in stilte. Hier en daar wordt meegezongen. Soms blijft het bij het stuiteren met een voetbal op de tafel. Een bewoonster blijft stoïcijns handdoeken vouwen. Een ander toont haar enthousiasme door Thijs een high-five te geven.

Lastig
"Het is best lastig als je niet duidelijk een reactie krijgt", geeft Jennifer toe. "Maar je moet weten waar je op moet letten. Het kan zitten in een hand die eerst verkrampt is en bij de muziek langzaam ontspant. Dat is ook heel mooi." "Als ze rustig zijn en gewoon hun ding blijven doen, is dat al winst", weet Thijs.

*Namen van bewoners van De LosserHof zijn uit privacyoverwegingen veranderd.

© Newsroom Enschede, de samenwerking tussen TC Tubantia en 1Twente Enschede, foto: Lars Smook