De gemeente Wierden nam maandagavond 30 maart afscheid van zes raadsleden. Twee van hen kregen een koninklijke onderscheiding opgespeld: Roselien Slagers-Bekhuis, Progressief Wierden en Cindy ter Riet, Nieuw Enter Wierden. Voor hen en voor Dianne Harberink-Elferink, Jan Oene Krist (CU), Kenneth Rikkert (NEW) en Martin Braamhaar (CDA) waren er lovende woorden, humor en emotie, applaus, bloemen en een verrassingsschaal. Familie, vrienden en partijleden zorgden voor een volle raadszaal.
Dianne Harberink-Elferink nam na vier raadsjaren afscheid. Ze was lijsttrekker en fractievoorzitter. Ze begon bij de VVD en ging als zelfstandige fractie onder haar eigen naam verder. “Ook hierin liet je zien dat je je eigen koers durfde te varen”, aldus burgemeester Nick Hubers. Hij roemde haar inzet voor ondernemers. “Ondernemen zat in je genen.” Ze was scherp op uitgaven, kritisch en duidelijk. “Je hield niet van ingewikkelde regels, bij jou ging het om keuzes maken en soms gewoon lef tonen. In een van de laatste raadsvergaderingen kwam je met het voorstel om de naam van onze gemeente te veranderen in Wierden-Enter - over lef gesproken!”
Voor Jan Oene Krist van de ChristenUnie kwam het afscheid een beetje onverwacht. “Voor jou en voor ons allemaal”, aldus Hubers, die Krist een betrokken en zorgvuldig raadslid noemde. “Je werkte vanuit een duidelijke overtuiging: je christelijke waarden die voor jou een basis vormden hoe je naar onderwerpen keek.” Rustig in de omgang, zacht op de verhoudingen, scherp op de inhoud. “Iemand die z’n stukken heel goed leest, de argumenten zorgvuldig afweegt en met een doordacht en evenwichtig verhaal komt. Je gaat niet voor de snelle score, maar voor een goed onderbouwd standpunt. Een fijne collega om mee samen te werken, met ruimte voor een grap.”
Kenneth Rikkert, Nieuw Enter Wierden, werd in 2018 raadslid. Met zijn 26 jaar toen het jongste raadslid. Hij zat 8 jaar in de raad. Rikkert stopt onder andere vanwege zijn werk. Hij is iemand met een heel eigen manier van politiek bedrijven. “Zegt wat ie vindt, en daar meestal niet lang omheen draait. Iemand van de hoofdlijnen, zeker als het ging om onderwerpen rondom grondgebiedzaken”, zegt Hubers. “Geen eindeloze vragen, geen lange betogen, als jij het woord nam was het meteen duidelijk waar je voor stond.” Als het over Enter ging, kwam er net iets meer betrokkenheid in zijn verhaal. “Je wist goed wat er speelde onder de inwoners, je was een echte volksvertegenwoordiger.”
Ook voor Martin Braamhaar, Christen Democratisch Appel, kwam het afscheid ietwat onverwacht. “We weten ook dat het zomaar kan zijn dat we je over een paar maanden terugzien”, zegt Hubers. “Maar voor nu nemen we wel afscheid van een raadslid dat zich heel stevig heeft laten zien. Een gedegen raadslid, dat zich vastbijt in de onderwerpen die voor jouw belangrijk zijn. Vooral als het ging over woningbouw, dan zat je er bovenop. Liet je je horen, met overtuiging en soms ook met het nodige temperament. Geen lange verhalen, geen omwegen. Kort, duidelijk en to the point, dat was het bij jou. Met gevoel voor humor en oog voor de mensen om je heen.”
Lees verder onder de afbeelding.
Roselien Slagers-Bekhuis werd in 2010 met een groot aantal stemmen gekozen als raadslid. Ze was fractievoorzitter, lijsttrekker en wethouder. Hubers staat stil bij haar grote inzet voor de gemeente. Zoveel tijd, energie en betrokkenheid daar inzit. “Alhoewel ze vertelde dat het haar, bij haar eerste keer achter de microfoon, dunne duur de bokse liep, liet ze zich niet tegenhouden door spanning.” Toen Theo de Putter door ziekte afscheid moest nemen als wethouder, volgde zij hem op. “Je neemt je verantwoordelijkheid en hebt de bereidheid om er te staan wanneer dat nodig is.” Slagers-Bekhuis zette zich ook in om mensen bij de lokale politiek te betrekken. “Omdat je ervan overtuigd bent dat democratie alleen werkt als mensen meedoen”, benadrukt Hubers. “Haar inzet stopte niet bij het gemeentehuis; ze zette zich in voor de raad, voor verenigingen en mensen om zich heen. Noaberschap, er voor elkaar zijn, jij laat in al die jaren zien wat dat in de praktijk betekent.” Hubers mag, voor de eerste keer voor hem als burgmeester, Roselien Slagers-Bekhuis de onderscheiding Lid in de Orde van Oranje-Nassau opspelden.
Lees verder onder de afbeelding.
De tweede onderscheiding deze avond is voor Cindy ter Riet. Al 16 jaar één van de vaste waarden in de gemeenteraad, zegt Hubers. “Iemand die zich met veel energie en veel overtuiging inzette, die in die 16 jaar een grote bijdrage geleverd aan het werk van deze raad.” Hubers noemt haar een betrokken en gedreven raadslid. “Iemand die haar dossiers goed kende, scherp kon zijn in het debat, maar altijd met respect voor anderen. Met oog voor de inhoud, maar ook voor de mensen achter onderwerpen. Dat maakt je voor veel mensen een toegankelijk en vertrouwd aanspreekpunt, iets wat niet vanzelfsprekend is.” Ter Riet was fractievoorzitter en lijsttrekker. “Binnen deze raad speelde je een belangrijke rol. Als plaatsvervangend raadsvoorzitter droeg je bij aan het goede verloop van vergaderingen. Iemand met veel energie, iemand die altijd aanstaat, maar ook klaarstaat voor anderen.”
De zes vertrekkende raadsleden hielden zelf ook een speech en werden op hun beurt toegesproken door leden van hun fractie. Met reflectie, veel humor en soms ook emotie.
Voor Roselien Slagers- Bekhuis, die naar eigen zeggen ‘geen actieve herinnering’ had aan het verhaal over ‘de bokse’, lijkt het een definitief afscheid van de raad van de gemeente Wierden. Dat geldt ook voor Dianne Harberink-Elferink.
Maar wie weet nemen over een aantal maanden of jaren, Martin Braamhaar, Jan Oene Krist, Kenneth Rikkert en/of Cindy ter Riet toch opnieuw plaats op het pluche…