Hengelose Britt prijkt op bijzondere klassenfoto: 'We willen het taboe rondom zelfdoding doorbreken'

"Britt was een lieve, grappige en zorgzame jongvolwassene." Er verschijnt een glimlach op het gezicht van Angelique Doldersum wanneer ze haar dochter omschrijft. “Britt was het type meisje dat een kamer binnenliep en meteen alle aandacht kreeg. Of je nou wilde of niet, je begon automatisch naar haar te luisteren.” 

Stiefvader Hans Kleinsman: “Ze was positief druk en wilde altijd weten hoe het met een ander ging.” Ondanks dat Britt donkere perioden kende, stond ze positief in het leven en werd ze geliefd door haar gezin. Waarom ze uiteindelijk besloot een einde aan haar leven te maken, weet niemand. Dat ze een groot gat achterlaat, staat vast. 

Vaderfiguur

Aan de keukentafel in de woning van Angelique en haar vriend in de Hasseler Es vertellen ze het verhaal van hun overleden dochter Britt. Het gezin van vijf telt nu nog vier leden. Hans is niet de biologische vader van Emma (de jongste dochter van het gezin), Britt en Kim (de oudste dochter), maar wordt wel gezien als vaderfiguur door de drie meiden. 

Naast het voelbare verdriet is er ook ruimte voor herinneringen. “Britt nam onze hond een keer mee de winkel in. Het mocht eigenlijk niet, maar ze vertelde dat het een hulphond was. Met haar glimlach en volle overtuiging kreeg ze het altijd voor elkaar om de grenzen op te zoeken.” 

Herinneringen

In de woonkamer staat een kast met daarin de spullen van Britt. Moeder Angelique wijst naar een gouden beeldje van een luipaard. “Britt had dit beeldje in haar kamer staan. Eerst vond ik het helemaal niet mooi, maar dat is veranderd, omdat het mij aan haar doet denken.” Ook ligt de telefoon van Britt in de kast. Doldersum wijst naar de barst in het scherm van het toestel: “Zo'n barst, dat was ook typisch Britt”, lacht ze. 

Dat Britt een chaotische jongvolwassene was en leefde van dag tot dag, was duidelijk. Dat ze zich bewust had ingeschreven voor orgaandonatie wisten haar ouders niet. “Ze had het er wel eens over gehad, maar we wisten niet of ze de inschrijving ook had afgerond. Toen ze was overleden, vertelde de arts dit tegen ons. Ze heeft beide nieren en haar alvleesklier gedoneerd. Hiermee heeft ze drie mensen kunnen helpen.” 

Stageplek

Britt keek graag om naar anderen. Haar keuze om in de zorg te gaan werken, kwam dan ook niet onverwachs. Doldersum: “Ze had net een gesprek gehad voor een stageplek bij een zorginstelling voor gehandicapte mensen. Zelfs de mensen die haar maar kort hadden gesproken daar, stuurden ons na haar overlijden een kaart. Ze had zoveel indruk gemaakt met haar sociale vaardigheden en haar lieve karakter.” 

Het gezin besloot mee te doen aan de nieuwe campagne van 113 om het taboe rondom zelfdoding te doorbreken. In deze campagne is een klassenfoto gemaakt waarop zesentwintig jongeren staan afgebeeld. Op het eerste oog lijkt het een ‘gewone’ klassenfoto, maar niets is minder waar. Op de foto zijn zesentwintig jongeren afgebeeld, die om het leven zijn gekomen door zelfdoding: een klas vol. 

Ze waren aanwezig bij de opnames van het campagnemateriaal. Voor het gezin was dit een emotionele dag. “Je denkt dat je voorbereid bent op zo’n dag. Maar zodra je daar dan staat en je ziet je dochter terug op de klassenfoto, dan schiet je wel vol.” 

Uiteenlopende reacties

De reacties op de campagne zijn overweldigend. “Ik ben bewust niet alles gaan lezen, maar één avond lag ik in bed en ging ik erdoorheen scrollen, daarna ben ik ook gestopt met lezen. We kregen lieve reacties van mensen die ons een hart onder de riem wilden steken, maar ook negatieve reacties van mensen. Ze geven ons dan als ouders de schuld van het overlijden van Britt, maar we voelen ons gelukkig niet aangesproken.” 

Op het tv-meubel in de woonkamer is een gedenkhoek ingericht voor Britt. Hier staat de speciale urn die ze hebben laten maken. “We wilden graag een urn die we allemaal mooi vonden. Onze vier handen houden samen het hart vast. Dat geeft ook de steun weer die we bij elkaar vinden”, legt Angelique uit. 

Naast de urn staat een kaarsje en een blikje energiedrink. “Wij wilden liever niet dat ze dat dronk, maar ze vond het erg lekker en daarom mag dat blikje ook niet ontbreken bij haar gedenkhoek. Ook dit past echt bij haar.”