De Hengelose cafébaas Ferizan Arslan (59) werd op maandag 23 februari opgepakt, omdat hij illegaal in Nederland zou verblijven. Twee administratieve slippertjes worden hem nu zwaar aangerekend. Hij is al weer even thuis, maar elf dagen lang zat hij vast in een detentiecentrum voor uitgeprocedeerde asielzoekers in Rotterdam: "Ik was de enige daar die Nederlands sprak. Het was verschrikkelijk."
Ferizan - Feri voor vrienden - Arslan is de eigenaar van twee cafés in de Hengelose binnenstad (Café Feri’s en ‘t Cafeetje) en één in de Hengelose Es (Café Ortam). Op het moment dat we hem bellen, zit hij met vrienden wat te drinken bij Plan B aan de Pastoriestraat. Maar Arslan heeft geen plan B. Omdat hij geen verblijfsvergunning meer heeft, heeft de gemeente z'n drie zaken moeten sluiten en zit hij zonder inkomsten: "Mijn advocaat vindt de hele situatie te zot voor woorden en heeft dan ook goede hoop dat het allemaal goed komt."
De oorzaak van alle ellende zit 'm het feit dat Arslan bij z'n verhuizing in 2012 een verkeerd adres invulde. Hij ging boven ’t Cafeetje aan de Willemstraat wonen, maar die bovenwoning had geen postadres, waaop hij het nummer van het naastliggende Café Feri's (ook van hem) invulde. "Dat ging jarenlang goed, tot ik in 2018 vergat om mijn verblijfsvergunning te verlengen. Mijn broertje is destijds plotseling overleden en door een hartoperatie lag ik in het ziekenhuis. Het schoot er simpelweg bij in."
Nadat de vreemdelingpolitie hem op maandag 23 februari in alle vroegte van z'n bed haalde, belandde hij in een nachtmerrie: "Na een nachtje in het arrestantencomplex in Borne verhuisde ik naar Rotterdam." Daar werd het letterlijk overleven voor hem. De diabetes- en hartpatiënt moest twee keer met spoed naar het ziekenhuis in Rotterdam, omdat de stress hem teveel werd.
Twee weken na z'n aanhouding diende een spoedzitting bij de rechtbank in Utrecht. De rechter begreep niets van het besluit van de Immigratie- en Naturalisatiedienst (IND) om de Hengeloër op te pakken met de bedoeling hem direct uit te zetten. Hij mocht terug naar Hengelo.
Daar is Ferizan Arslan nu weer te vinden. Bij z'n verloofde en temidden van familie en vrienden: "Ik heb duizenden berichtjes gehad van klanten en andere mensen. Hartverwarmend."
Lees verder onder de afbeelding.
Een van die klanten is Gaya Masselink. Zij begon op 8 maart een petitie om Arslan vrij te krijgen. "Toen ik Feri's verhaal in de krant las, dacht ik meteen: dit kan toch niet waar zijn? Iemand die hier al 55 jaar woont en zijn hele leven in Hengelo heeft opgebouwd zou toch gewoon hier moeten kunnen blijven? Daarom ben ik de petitie gestart."
Doel van de petitie - meer dan 900 mensen ondertekende hem al - is dat de staatssecretaris van Justitie en Veiligheid de situatie van Arslan opnieuw beoordeelt ‘en een oplossing vindt waarmee hij in Nederland kan blijven’. Er staat verder onder meer: ‘In 55 jaar heeft hij in Nederland zijn leven opgebouwd, gewerkt en een onderneming gerund; het is redelijk dat hij zijn leven en werk hier kan voortzetten’.
Nu, ruim een week later, hebben meer dan 900 mensen de petitie ondertekend. Veel van die mensen kennen Arslan uit het Hengelose uitgaansleven, vertelt Masselink. Zij kent hem van café 't Cafeetje aan de Willemstraat: "Ik ben daar vaak geweest en heb na sluitingstijd ook wel eens meegeholpen met opruimen samen met het team. Daardoor heb ik Feri leren kennen als een toegankelijke cafébaas, die altijd met iedereen een praatje maakt en betrokken is bij zijn gasten."
Berto Mulder, voorzitter van Koninklijke Horeca Nederland afdeling Hengelo, zet zich ook in voor Feri Arslan: "We proberen te regelen dat hij via een gedoogconstructie zijn zaken weer kan openen, zolang dit speelt. Maar dat kon wel eens lastig worden." Mulder vindt het bizar wat er gebeurd is: "Hoe het ook precies zit, ik vind dat hij nu veel te zwaar gestraft wordt voor wat foutjes uit het verleden."
Gaya Masselink hoopt op een goede afloop van dit verhaal: "Hij verdient dat. Wat zijn café voor mij altijd bijzonder maakte, is dat het echt een plek is waar allerlei mensen samenkomen. Mensen met verschillende achtergronden stonden er samen te zingen en te dansen. De ene keer draaide Feri André Hazes, waar het hele café op losging, de andere keer Turkse muziek. Bij Feri stond iedereen altijd gewoon door elkaar."